Loading

Folikularne zapalenie gardła - zdjęcia, objawy i leczenie

Dusznica pęcherzykowa jest chorobą zakaźną objawiającą się zapaleniem migdałków podniebiennych. U osób dorosłych dławica piersiowa może być spowodowana przez różne rodzaje drobnoustrojów i jest transportowana przez unoszące się w powietrzu kropelki lub przez kontakt z brudnymi naczyniami lub niemytymi produktami.

Czynnikiem sprawczym tej postaci dławicy są najczęściej paciorkowce i gronkowce. Choroba występuje przy osłabionej odporności, ogólnej lub częściowej hipotermii organizmu.

Jedną z najczęstszych odmian jest pęcherzykowa postać dławicy piersiowej, której leczenie i objawy będziemy rozważać dzisiaj.

Przyczyny

Dlaczego występuje zapalenie pęcherzyka płodowego i co to jest? Powstaje w wyniku zakażenia migdałków bakteriami, które dostają się do organizmu egzogennie (zewnętrznie) lub endogennie (następuje degeneracja flory oportunistycznej). Głównym powodem pojawienia się tej choroby jest infekcja zwana staphylococcus.

Występowanie dławicy pęcherzykowej występuje w następujących przypadkach:

  • dostanie się do migdałków paciorkowców i gronkowców;
  • Obecność drobnoustrojów rozwijających się w zimnych porach roku;
  • znaczna hipotermia w gardle, która doprowadziła do ogólnego zmniejszenia odporności obronnej organizmu;
  • wirusy błonicy, kiły, zapalenie płuc i inne, które prowadzą do procesów zapalnych w migdałkach.

Osłabiony układ odpornościowy nie może dłużej powstrzymywać mikroorganizmów oportunistycznych i zaczyna intensywnie mnożyć się w jamie ustnej, powodując zapalenie migdałków.

Pamiętaj, że dławica pęcherzykowa jest wysoce zaraźliwa, a ciężki przebieg pacjenta pozostaje w szpitalu. W domu pacjent powinien znajdować się w oddzielnym pomieszczeniu, używać tylko rzeczy osobistych, ograniczać kontakty.

Co dzieje się z migdałkami?

W dławicy pęcherzykowej zapalenie jest zlokalizowane w migdałkach migdałków, w których tworzy się ropa, przeświecająca przez błonę śluzową przez ogniska o żółto-białym zabarwieniu. Jak powiedział znany lekarz Simanovsky, obraz migdałków z pęcherzykową dławicą piersiową jest bardzo podobny do gwiaździstego nieba.

Z biegiem czasu te ropne ogniska mogą się ze sobą łączyć tworząc jednorodną, ​​ropopochodną płytkę żółto-białego koloru na migdałkach. Ropnie mogą topić tkanki i łamać się w gardle.

Objawy pęcherzyka płucnego

Ropna dławica pęcherzykowa ma pewne objawy, które pojawiają się po okresie inkubacji - zwykle trwa nie dłużej niż jeden dzień. W przeciwieństwie do dławicy piersiowej, ropne procesy powodują cięższy przebieg choroby.

Objawy dławicy zaczynają się gwałtownie:

  • pojawia się chłód;
  • temperatura wzrasta do 39-40 stopni;
  • silne osłabienie, uczucie bólu w dolnej części pleców i stawów;
  • utrata apetytu jest odczuwana;
  • węzły chłonne są powiększone i bolesne przy badaniu palpacyjnym;
  • Wrzody migotkowe i ich otoczenie puchną, rozpalają i rumienią się;
  • obserwowane ropiejące pęcherzyki - białe lub żółte blaszki na migdałkach;
  • z powodu bardzo silnego i ostrego bólu pacjent jest trudny do połknięcia;
  • z silnym zapaleniem błony śluzowej nosa trudno oddychać ustami i nosem.

Podczas badania gardła widać wyraźnie obrzęk, opuchliznę i silne zaczerwienienie gruczołów (częściej - podniebienia). Powierzchnia podniebienia miękkiego i migdałków pokryta jest rozproszonymi białymi i żółtymi kropkami o okrągłym kształcie (przypominającymi ziarna prosa), które głoszą mieszki włosowe.

Ponieważ ten ból gardła często łączy się z lakunarem, powierzchnia migdałków może być pokryta białą powłoką, a ropnie tworzą się w jamie ustnej.

Gardiorkowaty ból gardła u dzieci

Choroba zaczyna się od poczucia silnego złego samopoczucia. Dziecko może narzekać przede wszystkim na ból gardła i pogorszenie samopoczucia. Wśród najbardziej popularnych objawów, które wywołują również najbardziej nieprzyjemne odczucia, są bóle głowy, bóle stawów, nudności na wymioty, niemożność przełknięcia pokarmu. Wszystko to dzieje się na tle obfitej gorączki i dreszczy, które trwają około 2 godzin, a następnie zostają zastąpione stanem poprawy. Temperatura ciała gwałtownie wzrasta do wysokich wartości.

Taki stan u chorego dziecka trwa około 2 dni, kiedy szczyt osiąga się podczas choroby. Objawom tym towarzyszy obrzęk gardła i szyi, wysypki, kaszel i zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, ból w okolicy żołądka, powiększone węzły chłonne. Dużą trudnością dla dziecka jest oddychanie i połykanie.

Zapalenie gardła: zdjęcia

Jak to wygląda, oferujemy szczegółowe zdjęcia do obejrzenia

Komplikacje

Anglicowy pęcherzyk na zdjęciu wygląda nieatrakcyjnie, ale nie jest to najbardziej nieprzyjemne z jego właściwości. Jest obarczona poważnymi komplikacjami ze strony układu sercowo-naczyniowego, nerek i układu moczowego jako całości, zniszczenia stawów. Może przejść do postaci chronicznej i osłabić układ odpornościowy.

Dlatego tak ważne jest, aby rozpoznać pęcherzyków migdałków we wczesnych stadiach, aby odróżnić go od innych podobnych objawów chorób, rozpocząć leczenie i zobaczyć go poprzez zgodne z leżenia w łóżku i wdrożenie niezbędnych zaleceń higienicznych.

Leczenie pęcherzyka pęcherzykowego u dorosłych

W celu skutecznego leczenia pobierany jest wymaz z migdałków, który następnie jest badany metodami laboratoryjnymi w celu określenia patogenu dławicy piersiowej i jej wrażliwości na antybiotyki.

W większości przypadków, ostre ropne zapalenie migdałków spowodowane głównie beta-hemolityczne paciorkowce grupy A, wrażliwy na penicylinę, cefalosporynę antybiotyki serii karbapenemów.

W domu musisz przestrzegać pewnych zasad, które w przypadku pęcherzyka pęcherzykowego pomogą go szybciej wyleczyć.

  1. Dorosły lub dziecko powinno ograniczać się do aktywności i spędzać jak najwięcej czasu, najlepiej w łóżku. Naruszenie leżenia w łóżku, a jeszcze bardziej spełnienie żmudnych obowiązków, może znacznie pogorszyć stan pacjenta i pogorszyć ostrość przebiegu choroby.
  2. Drugim obowiązkowym warunkiem jest obfite korzystanie z ciepłego picia. Wskazane jest, aby czas choroby i kilka osób zmieniło menu pacjenta. Jedzenie powinno być zmiksowane, miękkie. Dzięki temu rozpalona krtań nie będzie podrażniona, a połknięcie takiego jedzenia jest o wiele łatwiejsze. Zalecany stół dietetyczny nr 13.
  3. Lepiej dla osoby, która odczuwa ból, przydzielić oddzielne pomieszczenie, często w celu jej przewietrzenia i przeprowadzenia czyszczenia na mokro. Naczynia, pościel i ręczniki powinny być również oddzielne, a po użyciu ugotowane lub posypane wrzątkiem. Ograniczaj kontakt z chorymi, zwłaszcza nie pozwalaj dzieciom - są szczególnie podatne.
  4. Również częste płukanie gardła jest uważane za najważniejszy warunek właściwego leczenia pęcherzyka płucnego. Procedura ta może być stosowane, gdy specjalne środki antyseptyczne, takie jak Iodinol, Delfin, jodyny, Chlorophillipt, Miramistin, furatsilin (tabela 2. Szkło wodne), ziół, sodu i solanką.
  5. Terapia antybakteryjna. Aby wyeliminować paciorkowce, najczęstszą przyczyną jest przepisane chronione penicyliny (augmentin, amoksiklav). Kiedy nadwrażliwe penicyliny grupy - inne grupy antybiotyków: makrolidy (azytromycyna), cefalosporyny 1-2 generacji (cefotaksymu, tsefuraksim). Dawkowanie jest ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego w zależności od wieku i nasilenia przebiegu.
  6. Preparaty przeciwzapalne i przeciwbólowe pomagają zmniejszyć podrażnienie, złagodzić ból i ułatwić połknięcie. Leki te obejmują Ingalipt, Cameton, Tantum Verde. Do resorpcji można użyć różnych pastylek do ssania.

Jeśli masz zapalenie migdałków, leczenie rozpoczyna się późno, a jeśli antybiotyki na ból gardła dopasowane prawidłowo i bardzo chorych z obniżoną odpornością może spowodować poważne konsekwencje.

Antybiotyki

Leczenie dusznicy bolesnej z antybiotykami należy prowadzić ściśle przestrzegając indywidualnych dawek, zgodnie z ciężkością choroby i wiekiem pacjenta.

Najczęściej przepisywane grupy antybiotyków penicyliny, takie jak "Bicillin", "Amoxicillin", "Benzylpenicillin." Jeżeli pacjent jest uczulony na penicylinę może antybiotyki z makrolidu ( „Klarytromycyna”, „erytromycyny” „Sumamed”, „azytromycyny”) lub cefalosporyny ( „cefazolin”, „Cephalexin”).

Pamiętaj, że nawet jeśli twój stan poprawił się, w żadnym wypadku nie może rzucać stosowania antybiotyków, np. A. Z niepełnych cyklach przeciwbakteryjnego leku w patogen rozwija się oporność na ten antybiotyk umysłu, a choroba rozpoczyna się ponownie, ale w cięższej postaci i poprzedni lek nie pomoże.

W przypadku antybiotyków obowiązkowe jest również stosowanie leków, które zapobiegają rozwojowi dysbiozy. Należą do nich: Lineks, Bifidumbacterin itd.

Folikularne zapalenie gardła

Folikularne zapalenie gardła Jest to ostry proces zapalny o ropnej naturze, zlokalizowany w pęcherzykach migdałków z pojawieniem się ropnych ognisk ropnych. W przypadku grudkowej dławicy atakowane są różne grupy migdałków, które wchodzą w tak zwany "pierścień limfocytarno-limfatyczny".

Folikularnej ropnej dławicy towarzyszy często regionalne zapalenie węzłów chłonnych, objawiające się wzrostem i zapaleniem szyjnych węzłów chłonnych, których funkcją jest zapewnienie odpływu limfy z ogniska zapalnego.

W większości przypadków pęcherzykowy ból gardła u dorosłych jest wywoływany przez aktywację w ciele specyficznych patogenów (paciorkowców lub gronkowców). Możliwe jest także opracowanie dławicy pęcherzykowej na tle aktywacji własnej flory, co obserwuje się przy zmniejszeniu pracy układu odpornościowego człowieka i miejscowej hipotermii. W 90% przypadków, zgodnie z chorobą zakaźną i epidemiologami, ostrą dławicą pęcherzykową jest paciorkowiec. W sytuacji, gdy dana osoba posiada podstawową klęskę migdałków Strep, połączoną ze skóry alergicznej wysypki, a nie diagnoza „zapalenie migdałków” i zidentyfikowane przez zawarcie „szkarlatyna”. Główna różnica między dławicą pęcherzykową a lakunarą jest bardziej powierzchowną lokalizacją ognisk ropnego zapalenia.

Pełna diagnoza "pęcherzykowej dławicy" powinna zawierać wskazanie genezy choroby. Tak więc, ostra dławica pęcherzykowa może rozwijać się głównie, chociaż w większości przypadków choroba jest wtórna i powstaje w wyniku innych zakaźnych patologii, takich jak błonica, agranulocytoza. Część pacjentów po pierwotnym ostrym zapaleniu migdałków może rozwinąć się przewlekłą ropną dławicę pęcherzykową, która występuje w skompensowanym i zdekompensowanym wariancie.

Główną grupą ryzyka dla rozwoju tej patologii są dzieci i młodzież, natomiast pęcherzyk pęcherzykowy u dorosłych po czterdziestce jest klasyfikowany jako choroba rzadka.

Przyczyny pęcherzyka pęcherzykowego

Głównym czynnikiem etiologicznym występowania pęcherzyków migdałków wystaje beta-hemolityczne streptokoki kategorii A, chociaż jako choroby i chorób zakaźnych patogenów badanym Staphylococcus aureus i Streptococcus pneumoniae, a nawet mieszanej florze. W większości przypadków ta patologia ma charakter sezonowy, a szczytowa częstotliwość występowania występuje wiosną i jesienią. Maksymalna częstość występowania dławicy pęcherzykowej spada na kategorię wiekową do 35 lat.

Jako źródło zakażenia pęcherzykowych specjalistów migdałków uważane jedynie człowiek, których objawy kliniczne choroby obserwowane są aktywne, a także bezobjawowych nosicieli paciorkowców, które wydzielają się w sposób ciągły do ​​środowiska ogromnych stężeniach przez zainfekowane patogenami kropelek śliny. W związku z takimi cechami, główny sposób infekcji u osoby jest przenoszony drogą powietrzną, chociaż w praktyce pediatrycznej choroby zakaźne często napotykają na infekcje związane z pokarmowym i domowym sposobem kontaktu. Dzieci są najbardziej podatne na czynnik sprawczy. W starszym wieku kategorii migdałków może być wyzwalany w wyniku infekcji endogennego, który występuje w obecności ludzkiej przewlekłej ognisk zapalnych w patologii zębów i dziąseł.

Tak zwana brama wejściowa dla patogenu pęcherzykowej dławicy piersiowej jest powierzchnią tkanki limfatycznej w jamie ustnej i gardle, gdzie występuje pierwotne ognisko zapalne. Jako pośredni czynników predysponujących w wystąpieniu pęcherzykowego anginy powinni rozważyć takie czynniki jak lokalnej hipotermii, niekorzystnych warunków środowiskowych, redukcja wilgoci, zaburzenia oddychania nosa u ludzi, niedobór witamin, osłabienie odporności urządzenie funkcji.

choroby zakaźne dawna zauważono, że angina często rozwija się jako następstwo ostrego zakażenia dróg oddechowych, ze względu na pośrednie zmniejszenia funkcji ochronnych nabłonka i dalszego inwazji paciorkowców. Nabłonkowych limfoglotochnogo pierścień zbliżona antygenową kompozycję z beta-hemolityczne streptokoki, który ma zdolność środka stałego do powierzchni migdałków. Białko M wytwarzana przez Streptococcus, zdolne do zmniejszania możliwości fagocytozy leukocytów w rzucie od bramy wjazdowej, co powoduje zwiększoną podatność na rozwój choroby ludzkiej.

Negatywny wpływ paciorkowców niestety objawia się nie tylko w postaci miejscowego uszkodzenia migdałków, prowadzącego do rozwoju dławicy pęcherzykowej. W wyniku ogromnej dostawy produktów życiowej aktywności patogenu do całkowitego przepływu krwi dochodzi do toksycznego uszkodzenia wszystkich struktur ciała ludzkiego. Klasyczny wariant przepływu ostrej dławicy pęcherzykowej zawsze charakteryzuje się stopniem zaawansowania.

Objawy i objawy pęcherzyka pęcherzykowego

Debiut objawów klinicznych w dławicy pęcherzykowej jest zwykle ostry i charakteryzuje się szybkim wzrostem objawów zespołu zatrucia. Tak więc temperatura z dławicą pęcherzykową z reguły ma długi i gorączkowy charakter. Przed rozpoczęciem empirycznej farmakoterapii, gorączka w dławicy pęcherzykowej nie jest zatrzymywana przez stosowanie standardowych leków przeciwgorączkowych.

Folikularne zapalenie gardła bez temperatury należy do kategorii nietypowego przebiegu choroby i wskazuje na utrzymujące się hamowanie funkcji ludzkiego układu odpornościowego.

W przypadku dławicy pęcherzykowej na początku obrazu klinicznego charakteryzuje się pojawieniem się objawów nieżytowych w postaci suchości w jamie ustnej, persheniya na tylnej ścianie gardła, suchy kaszel i postępujący ból w gardle. Pod koniec pierwszego dnia po wystąpieniu choroby, osoba ma obrzęk migdałków, ograniczoną przekrwienie łuku i małe krosty na powierzchni mieszków włosowych.

Dusznica pęcherzykowa prawie w 99% przypadków występuje z wyraźnym syndromem zatrucia, objawiającym się ogólną słabością, dreszczami, bólami głowy, utratą apetytu, a nawet zaburzeniami dyspeptycznymi. W populacji osób dorosłych zespół zatrucia uzupełniają zaparcia i wyraźna bóle mięśniowe. Negatywny wpływ toksyn przejawia się w naruszeniu serca, objawiającym się tachykardią zatokową. Patognomoniczny dla pęcherzykowego zapalenie migdałków klinicznym objawem jest silny ból w gardle, gorzej podczas połykania zarówno stałych i płynnych pokarmów, promieniujący do okolicy ślinianki przyusznej i towarzyszy zapalenia węzłów chłonnych.

Typowe wskaźniki laboratoryjne ostrej dusznicy okres pęcherzyków jest wykrywanie w hemogram pacjenta podwyższone stężenia leukocytów więcej niż 9 g / l przesunięcia leukocytów w postaci zwiększonych leukocytów skrobią, eozynofilia, zwiększenie szybkości sedymentacji erytrocytów.

Osobno należy wspomnieć o osobliwościach przebiegu klinicznego wtórnej dławicy pęcherzykowej powstającej na tle mononukleozy. Charakterystyczną cechą jest falisty przepływ obrazu klinicznego i wyraźna reakcja ze strony regionalnych zbiorników limfatycznych, wpływających na różne grupy węzłów chłonnych. Inaczej niż w klasycznej wersji, zapalenie migdałków towarzyszy mononukleoza powiększenie wątroby i śledziony i wygląd w analizie limfocytoza ekspresji dużych leukocytów krwi stężenie mononuklarnyh. Aby ustalić wiarygodną diagnozę w tej sytuacji, podstawowym ogniwem jest przeprowadzenie badań immunologicznych i serologicznych krwi. Antybiotyki dla dławicy pęcherzykowej o drugorzędnym charakterze są nie tylko nieużywane, ale bezwzględnie przeciwwskazane.

Gardiorkowaty ból gardła u dzieci

W praktyce pediatrycznej dławica pęcherzykowa zajmuje wiodącą pozycję wśród wszystkich występujących form nozologicznych, szczególnie w młodszej grupie wiekowej. W większości przypadków dławica pęcherzykowa u dzieci jest wtórna i jest postrzegana jako powikłanie przebiegu infekcji wirusowej. Pierwotny charakter bakteryjny występuje tylko w 25% przypadków.

Wśród możliwych agentów pęcherzykowego zapalenia migdałków u dzieci, zajmuje wiodącą pozycję β-hemolizujące paciorkowce grupy A. Dzieci noworodka wieku nie są narażone na rozwój pęcherzyków migdałków jako ostre zapalenie nosogardzieli przeważają w tej grupie wiekowej.

Dusznica pęcherzykowa bez temperatury u dzieci jest wyjątkiem od reguły, ponieważ w większości przypadków dziecko rozwija wyraźne zatrucie organizmu. Pojawienie się klinicznych objawów bólu gardła u noworodków lub niemowląt jest przyczyną natychmiastowej hospitalizacji w szpitalu zakaźnym, ponieważ leczenie tej grupy pacjentów powinno być prowadzone pod stałym nadzorem pracowników medycznych.

Paciorkowiec z genotypem dławicy pęcherzykowej u dzieci jest niebezpieczną patologią z powodu błyskawicznego rozprzestrzeniania się patogenu i skłonności do rozwoju powikłań. Wśród kategorii dzieci dominują miejscowe, skomplikowane postacie dławicy pęcherzykowej w postaci ropnia i ropnego zapalenia węzłów chłonnych, które powinny być poddane natychmiastowej korekcji chirurgicznej. W odniesieniu do uogólnionych skutków tej choroby u dzieci należy odnotować ostrą gorączkę reumatyczną, której debiut wystąpił pod koniec drugiego tygodnia choroby, kłębuszkowego zapalenia nerek i bakteryjnego zapalenia wsierdzia.

Zarządzając pacjentem cierpiącym na genomową paciorkowcową dławicę piersiową, należy pamiętać, że stanowi ona epidemiczne zagrożenie dla otaczających ludzi od pierwszego dnia choroby. Antybiotyki dla genowej paciorkowcowej dławicy piersiowej powinny być wyznaczone od początku obrazu klinicznego, co pozwala skrócić czas trwania objawów i zapobiec możliwości powikłań.

Dla wszystkich etiopatogenetyczny formy migdałków u dzieci charakteryzuje się ostrym wystąpieniem objawów klinicznych gorączkowym gorączką, wymawiane dreszcze, ból gardła i tylnej części gardła, pogarsza ruchów głowy i połykania, obrzęk migdałków i pojawienie się naloty na migdałkach.

Aby zidentyfikować czynnik sprawczy pęcherzyka płucnego u dzieci, podstawową techniką diagnostyczną jest wysiew rozmazu gardła. Jednocześnie jasna analiza klinicznych objawów u dziecka pozwala doświadczonemu specjaliście na określenie wirusowej lub bakteryjnej postaci choroby. W wirusowym charakterze dławicy pęcherzykowej dominują objawy takie jak kaszel, niedrożność dróg oddechowych, zapalenie spojówek. W przypadku paciorkowcowej genezy grudkowej dławicy piersiowej objawy nieżytu są zwykle nieobecne.

Po ustaleniu bakteryjnego charakteru dławicy pęcherzykowej u dziecka, konieczne jest podawanie etiotropowej terapii antybakteryjnej w jak najkrótszym czasie. Leki z wyboru w tej sytuacji to antybiotyki z grupy penicylin, cefalosporyn lub makrolidów. Głównym celem stosowania leków przeciwbakteryjnych w dławicy pęcherzykowej jest całkowite wyeliminowanie paciorkowców z organizmu, aby zapobiec możliwemu nawrotowi choroby, zapobiegając pojawieniu się opornych na antybiotyki szczepów patogenu. W dławicy pęcherzykowej u dziecka pochodzenia wirusowego lek składa się z leków objawowych i przestrzegania zaleceń dotyczących odżywiania i reżimu. Kiedy wirus streptococcus przenosi dziecko, pęcherzyk pęcherzykowy nie rozwija się i ta sytuacja nie wymaga żadnych środków medycznych.

Leczenie pęcherzyka pęcherzykowego

Powołanie leku w dławicy pęcherzykowej powinno być uzasadnione etiologicznie i ukierunkowane patogenetycznie. Obowiązkową regułą wszystkich chorób zakaźnych jest wykluczenie stosowania leków przeciwbakteryjnych w nieuregulowanym bakteryjnym charakterze pęcherzyka płucnego, co jest dość powszechne w praktyce pediatrycznej. Nieuzasadnione przepisywanie leków przeciwbakteryjnych nieuchronnie prowadzi do powstawania opornych na antybiotyki szczepów patogenów, co znacznie komplikuje dalsze leczenie pacjentów.

Do przeprowadzenia leczenia przyczynowego pęcherzykowy zapalenie migdałków paciorkowce pochodzenia należy korzystniejsza kategoria antybiotyk penicylinę (Amoksiklav 500 mg dwa razy dziennie, Augmentin 750 mg co 12 godzin, p.o.) i na ich nietolerancji - cefalosporyny pierwszej generacji (Medakson 1 g dwa razy dziennie, domięśniowo ) i makrolidy (azivok, Sumamed 1 kapsułki dziennie nie więcej niż trzy dni). Czas trwania leczenia antybiotykami w większości przypadków nie przekracza dziesięciu dni, pod warunkiem odpowiedniego wyboru dawki. Farmakologiczną skuteczność konkretnego środka przeciwbakteryjnego powinna być oceniana w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia stosowania, które muszą być uważane za ulgę objawów klinicznych i laboratoryjnych zatrucia wartości normalizacji.

W otworze i swing bezobjawowej pęcherzykowego zapalenia migdałków, objawiającej się ciężkiego zatrucia organizmu, musi gwarantować skuteczne leczenie pacjenta przestrzegania ścisłego leżenia w łóżku, jak również zalecenia dotyczące korygowania zaburzeń odżywiania w postaci ograniczenia stosowania zimne, ostre i mocne gorące posiłki i napoje. W ostrym okresie objawów klinicznych należy preferować stosowanie półpłynnych naczyń.

W celu ułatwienia pacjentowi z pęcherzyków migdałków dopuszczalne i zalecane do stosowania w szerokim zakresie leki objawami efektów jako leki przeciwgorączkowe (Acetaminophen 1 tabletka wraz ze wzrostem temperatury ciała powyżej 38 ° C), środki przeciwbólowe aerozoli gardła (Orasept 1 wtrysku co cztery godziny) przepłukać stosując kroplę Vokadin 1 na 100 ml wody. W praktyce pediatrycznej jest absolutnie przeciwwskazane aspirinsoderzhaschih stosowanie leków, aby zapobiec rozwojowi zespołu Reye'a. Jako roztwory do płukania gardła może być stosowany prosty wodny roztwór soli lub różne ziołowe.

Ostatnio praktyka chirurgicznego usuwania migdałków była szeroko stosowana w pediatrii, a obecnie ten rodzaj leczenia jest stosowany wyłącznie zgodnie ze wskazaniami określonymi wyłącznie przez lekarza laryngologa. Tak więc, w sytuacji, gdy dziecko ma rozpoznanie pęcherzykowego zapalenia migdałków przez ponad sześć razy w roku, zaleca się chirurgiczne usunięcie migdałków. Ponadto, wraz z rozwojem przewlekłego i skomplikowanego przebiegu bólu gardła, rozważa się operacyjną opcję leczenia, która często łączy się z usuwaniem wegetacji adenoidalnych.

Leczenie chirurgiczne pęcherzyka płucnego okazuje się być dość skuteczne w zapobieganiu nawrotom zakażenia paciorkowcami.

Średni czas leczenia lekiem na ból gardła w pęcherzyku płucnym wynosi jeden tydzień, chociaż przy zmniejszonej funkcji ludzkiego układu odpornościowego może być potrzebny dłuższy harmonogram terapii. Prawidłowo dobrana korekta leczenia pozwala osiągnąć pełne wyleczenie pacjenta i zminimalizować możliwość wystąpienia skomplikowanego przebiegu choroby.

Biorąc pod uwagę fakt, że toksyny wytwarzane przez patogen anginy pęcherzykowej są alergenami, środki odczulające muszą koniecznie być włączone do ogólnego schematu terapii lekowej (tabletka Cetrin 1 na dzień). Ponadto, aby zmniejszyć objawy zespołu zatrucia w dusznicy bolesnej, pacjent musi rozszerzyć reżim picia za pomocą głównie ciepłych lekko zasadowych i witaminizowanych roztworów. W żadnym wypadku nie należy pozwolić na stosowanie gorących napojów w ostrym okresie choroby, aby uniknąć dodatkowej traumatyzacji uszkodzonej błony śluzowej gardła.

Ważną rolę w leczeniu dławicy pęcherzykowej ma zastosowanie lokalnych procedur, biorąc pod uwagę etap tworzenia się zmian patomorfologicznych w aparacie pęcherzykowym migdałków. Stąd dławicy pęcherzykowej towarzyszy ciągłe gromadzenie ropnego wydzieliny w mieszku włosowym, którą należy regularnie usuwać mechanicznie przez płukanie w odstępach co najmniej dziesięciu razy dziennie. Do płukania można użyć oczyszczonej wody lub specjalnych antyseptycznych roztworów, takich jak jodolol, delfin, lugol, chlorofil, madamistyna, furacylina. Obecnie w domenie publicznej jest szeroka gama leków do leczenia miejscowego w postaci aerozoli (Geksadin, Angileks) składniki są leki przeciwbólowe, antyseptyczne i przeciwbakteryjne nawet.

Powikłania pęcherzyka pęcherzykowego

Wszystkie warianty skomplikowanego przebiegu dławicy pęcherzykowej przez specjalistów z profilu zakaźnego dzielą się na "komplikacje lokalne" i "konsekwencje ogólnoustrojowe". Tak więc najbardziej rozpowszechnionym wariantem lokalnych powikłań grudkowej dławicy jest rozwój ropnia podniebiennego, którego podłożem morfologicznym jest stan zapalny tkanki przedfarygałowej. Ropień paratonisylarowy jest niebezpieczny, ponieważ często jest przyczyną pierwotnej sepsy, w związku z tym podstawową częścią leczenia jest korekcja chirurgiczna, wsparta intensywną terapią przeciwbakteryjną.

Rozwój lokalnych powikłań grudkowej dławicy obserwuje się po krótkiej "lekkiej luce" w obrazie klinicznym, której czas trwania nie przekracza trzech dni. W wyniku septycznego uszkodzenia ciała rozwija się zakaźne uszkodzenie aparatu zastawkowego serca, któremu towarzyszy zniszczenie zastawek i tworzenie nabytych wad serca. W infekcyjnym zapaleniu wsierdzia, jako powikłanie pęcherzykowej dławicy piersiowej, najczęściej występują zawory zastawki aortalnej.

Osobno należy wspomnieć o długofalowych konsekwencjach i powikłaniach dławicy pęcherzykowej w postaci zapalenia wielostawowego, zapalenia mięśnia sercowego, kłębuszkowego zapalenia nerek i reumatyzmu. Rozwój tych stanów patologicznych wynika z zakaźnego, uczulającego wpływu toksyn wytwarzanych przez paciorkowce. Tak więc dla rozwoju długoterminowych powikłań dławicy pęcherzykowej zawsze charakterystyczny jest występowanie przedłużonego okresu prodromalnego dłuższego niż dwa tygodnie.

Objawami toksycznego uszkodzenia stawów w dławicy pęcherzykowej jest występowanie symetrycznych, ulotnych bólów w różnych grupach stawów, obrzęki i wyraźne upośledzenie ich funkcji. Po połączeniu porażenia układu mięśniowo-szkieletowego człowieka i serca, które występuje po dławicy pęcherzykowej, należy przyjąć, że pacjent ma reumatyzm, który musi zostać potwierdzony laboratoryjnie i instrumentalnie.

Objawy zakaźnego uszkodzenia mięśnia sercowego obejmują zwiększone zmęczenie, osłabienie, brak motywacji gorączką podgorączkową, niezdolność do wykonywania zwykłej aktywności fizycznej. Rozwój wad serca u pacjenta, jako opcja o skomplikowanym przebiegu bólu gardła, jest uznawany przez kardiologów za stan zagrażający życiu pacjenta, wymagający natychmiastowej korekty medycznej i chirurgicznej. Aby uniknąć rozwoju jakichkolwiek komplikacji, eksperci na całym świecie zalecają wczesne empiryczne stosowanie środków przeciwbakteryjnych w leczeniu tej kategorii pacjentów.

Dusznica mieszana - który lekarz pomoże? Jeśli istnieje lub podejrzewa się rozwój tej patologii, należy niezwłocznie zasięgnąć porady takich lekarzy, jak specjalista chorób zakaźnych, laryngolog.

Zapalenie gardła: objawy, zdjęcia i schemat leczenia

Angina (ostre zapalenie migdałków) jest zapalną chorobą migdałków. Charakteryzuje się prądem ostrym i występuje z częstością 50-60 przypadków na 1000 mieszkańców na rok. Często dzieci chorują od 3 do 7 lat, dorośli - głównie do 40 lat. Jest pierwotne lub wtórne, spowodowane zarówno infekcją bakteryjną, jak i wirusową, a czasami grzybiczą.

Istnieje wiele różnych przyczyn, a zatem postaci choroby. Szczególnym miejscem wśród jego pierwotnych objawów jest grudkowa dławica piersiowa. Choroba ta jest spowodowana przez florę bakteryjną, dlatego antybiotyki są obowiązkowe w prowadzeniu leczenia etiotropowego.

Co to jest?

Dusznica pęcherzykowa jest ropnym zapaleniem migdałków migdałków (formacji limfoidalnych gardła), w którym ropa znajduje się w postaci oddzielnych ognisk punktowych. Może to dotyczyć podskórnych, jajowodowych, gardłowych i językowych migdałków. Chorobie towarzyszy wzrost i zapalenie regionalnych węzłów chłonnych szyjnych, w których limfa przepływa z ognisk zapalnych.

Przyczyny rozwoju

Główną przyczyną bólu gardła jest zakażenie bakteriami chorobotwórczymi, wirusami lub grzybami lub samoinfekcja z własną warunkowo patogenną mikroflorą, która aktywuje się ze zmniejszeniem miejscowej odporności.

Wśród czynników bakteryjnych, które najczęściej powodują dławicę pęcherzykową, są:

  • arkanobakterii (najczęściej spotykane w grupie wiekowej do 25-30 lat);
  • Neisseria;
  • pneumokoki;
  • meningokoki;
  • różdżka grypa;
  • Klebsiella; i inni;
  • β-hemolizujące paciorkowce grupy A, BHSA (jest przyczyną ponad 50-70% przypadków);
  • Streptococcus grupy C i G (wraz z BHSA powodują 30-40% wszystkich przypadków dławicy piersiowej w praktyce pediatrycznej).

Wirusy prowokują rozwój choroby znacznie rzadziej, głównie przyczyną pęcherzyka pęcherzykowego są:

  • koronawirus;
  • grypa i wirusy paragrypy;
  • wirus Epstein-Barr;
  • adenowirus;
  • rinowirus;
  • Coxsackie A.

W niektórych przypadkach choroba może być spowodowana patogennym działaniem grzybów z rodzaju Candida, zwykle w połączeniu z wirusami lub bakteriami.

Infekcja tkanki migdałków chorobotwórczą mikroflorą występuje zwykle w powietrzu lub w żywieniu, ale jest również możliwa przy bezpośrednim kontakcie. Oprócz infekcji zewnętrznej może endogenny zakażenia w obecności przewlekłego zapalenia w obszarze ENT, najczęściej - przewlekłe zapalenie migdałków (w tym przypadku, β-hemolityczne streptokoki grupy A może trwać długo wewnętrznych struktur migdałków).

Objawy u dorosłych

Zwiastunem grudkowej dławicy jest zapalenie błony śluzowej podniebienia miękkiego, łuków podniebiennych, migdałków podniebiennych:

  • pacjent skarży się na ból gardła;
  • powierzchnia tkanek jamy ustnej jest przekrwiona, pokryta śluzem;
  • podczas oględzin temperatura podgorączkowa, umiarkowany obrzęk, obrzęk błony śluzowej, regionalne węzły chłonne (szyjkowe, podżuchwowe) są powiększone, bolesne przy badaniu palpacyjnym.

W ciągu 1-3 dni, w przypadku braku leczenia, pojawiają się pierwsze oznaki. Ogólne badanie kliniczne ujawnia objawy pęcherzykowego zapalenia migdałków:

  1. Ostry ból w gardle, ogólne złe samopoczucie;
  2. Temperatura gorąca, regionalne węzły chłonne są powiększone i bolesne;
  3. W przypadku pharyngoskopii znajdują się małe pęcherzyki (pęcherzyki) zawierające ropę, która pojawia się przez błonę śluzową migdałków.

Charakterystycznym objawem bólu gardła jest ropiejące martwicze obszary, które znajdują się obok luk. Podział dławicy pęcherzykowej i lędźwiowej jest warunkowy. Zwykle są tam luźne ropa i mieszki wypełnione ropą. Wizualna forma dusznicy bolesnej manifestuje się paskami na ciele migdałowatym, wypełnionymi ropnymi treściami.

Folikularne zapalenie gardła bez temperatury. W klasycznym ujęciu każde zapalenie, w tym angina pęcherzykowa, towarzyszy sześciu zewnętrznym objawom:

  • obrzęk gruczołów i otaczających tkanek,
  • miejscowa kwasica (zwiększona kwasowość tkanek),
  • miejscowy przekrwienie (zaczerwienienie migdałków),
  • hipertermia (podwyższona lokalna temperatura ciała),
  • naruszenie funkcji uszkodzonego narządu,
  • ból.

Bardzo często na wczesnym etapie choroby, objawy dusznicy pęcherzykowym bardzo podobne do mononukleozy zakaźnej, zaostrzenie przewlekłego zapalenia migdałków, ból gardła, herpetic kandydozy jamy ustnej.

Wtórna dławica z mononukleozą jest bardzo podobna do pęcherzyków, chociaż może również postępować jak lapunar:

  1. Rozpoczyna się od pierwszego dnia choroby lub łączy się w 5-6 dni.
  2. Bardzo typowy jest również ból w jamie brzusznej i powiększenie wątroby i śledziony, które nie występują w pierwotnym gardle.
  3. Oprócz wysokiej temperatury, która przepływa falami, węzły chłonne zwiększają się i stają się bolesne. Ale wpływa nie tylko na szyjkowe, ale również pachowe, potyliczne, podobojczykowe i pachwinowe grupy węzłów.
  4. Mononukleoza różni się analizą krwi (limfocytoza, wykrywanie jednojądrzastych leukocytów).
  5. Rozpoznanie potwierdza się immunologicznie (wykrywanie przeciwciał i oznaczanie ich miana) oraz reakcje serologiczne krwi.

Szczególnie ważne jest odróżnienie zakaźnej mononukleozy od pęcherzykowej dławicy piersiowej, leczenie tych dwóch chorób jest zasadniczo odmienne. W mononukleozie w żadnym wypadku nie należy przyjmować antybiotyków, a ropna dławica pęcherzykowa jest leczona tylko przez nich.

Objawy u dzieci

Szybka identyfikacja głównego ogniska stanu zapalnego u małego dziecka może być dość trudna. Aby chronić rodziców w początkowej fazie choroby powinny następujące objawy:

  1. Zaczerwienienie policzków.
  2. Ostry skok temperatury jest wyższy niż 38 ° (trudno jest obniżyć temperaturę dławicą).
  3. Długi płacz (w niemowlęctwie).
  4. Skargi na ból w gardle, głowie lub uchu.
  5. Nieprzyjemny zapach z ust.
  6. Zaburzenie trawienia (biegunka lub wymioty).
  7. Pogorszenie koordynacji ruchów.
  8. Zaczerwienienie gardła, białe lub żółtawe łupież na języku.
  9. Manifestacja kaprysy z ostrym spadkiem aktywności fizycznej (u starszych dzieci).
  10. Możliwe zamieszanie świadomości do momentu omdlenia.

U dzieci choroba rozwija się szybko i postępuje w bardziej ostrą postać, dlatego też, z pierwszymi objawami, konieczne jest wezwanie karetki, która szybko zabiera dziecko do szpitala chorób zakaźnych. W tym przypadku wezwanie lokalnego terapeuty jest niewłaściwe, ponieważ silnie powiększone migdałki mogą blokować drogi oddechowe i prowokować uduszenie.

Jak wygląda ból gardła?

Poniższe zdjęcie pokazuje, jak choroba objawia się u dorosłych.

Komplikacje i prognozy

Nieterminowe, nieprofesjonalne leczenie, stosowanie antybiotyków, na które ten rodzaj chorobotwórczej flory ma odporność, zmniejszona odporność pacjenta - główne przyczyny przyczyniające się do występowania powikłań.

Najczęściej występuje:

  • reumatyzm;
  • streptokokowe zapalenie opon mózgowych;
  • porażka przewodu pokarmowego;
  • ropień okołotłokowy;
  • tworzenie się flegm;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych;
  • sepsa;
  • wstrząs toksyczno-toksyczny;
  • zapalenie ucha środkowego;
  • obrzęk krtani.

Rokowanie choroby zależy głównie od tego, jak leczyć ból gardła i jak szybko udzielana jest pomoc medyczna. Przy pierwszych przejawach choroby należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc lekarską.

Jak leczyć ból gardła

Skuteczne leczenie bólu gardła lekami jest niemożliwe bez ścisłego przestrzegania następujących zaleceń w domu:

  1. Leżanka, odmowa przebywania na świeżym powietrzu przez 5-6 dni, aby uniknąć gwałtownego pogorszenia.
  2. Dieta powinna składać się z jednorodnego jedzenia bez przypraw, takich jak: płatki śniadaniowe, buliony, puree i zupy.
  3. Regularne płukanie gardła, 7-10 razy dziennie, które oczyszcza gardło ropnego wydzieliny, które pozostaje po dojrzewaniu i rozwarstwieniu mieszków włosowych.
  4. Pomieszczenie, w którym znajduje się pacjent, powinno być codziennie czyszczone i wentylowane.
  5. Obfity ciepły napój, szczególnie niegazowana woda mineralna, mleko z napojem, kolekcje ziołowe z dzikiej róży, rumianek i szałwia. Aby nie uszkodzić zapalnej błony śluzowej, temperatura cieczy nie powinna być zbyt wysoka.

Pacjentka może kontynuować poprawkę po 5 dniach, ale nie zaleca się natychmiastowego pójścia do pracy i odwiedzenia miejsc publicznych. Odporność potrzebuje czasu, aby wyleczyć się z poprzedniej choroby. Lekarze zalecają, aby przez 10 dni chronić ciało przed kontaktem ze środowiskiem zewnętrznym. Popraw swoje zdrowie pomoże Ci w zdrowym śnie, pełnym wypoczynku, zrównoważonej diecie, warzywach i owocach.

Leki

Od preparatów medycznych w dławicy pęcherzykowej wyznaczyć:

  • witaminy (zwiększają odporność na infekcje);
  • leki przeciwhistaminowe (Suprastin itp.), które zmniejszają uczulenie na paciorkowce;
  • leki przeciwgorączkowe (dzieci Paracetamol w syropie lub świece, w wysokiej temperaturze wtrysku analgin i dimedrolu). Chociaż pediatrzy często przepisują Nurofen jako środek znieczulający i przeciwgorączkowy, lek ten jest kategorycznie zabroniony do 2 lat, a jego stosowanie przed upływem 12 lat jest względnie niebezpieczne;
  • antybiotyki nadają się praktycznie we wszystkich przypadkach ze względu na propagację w uszkodzonych migdałków bakterii (Penicyliny amoksycyliny / augmentyna, makrolidy Sumamed / azytromycyny / klarytromycyna, cefalosporyny cefaleksyny / Cefazolin).

Leczenie pęcherzyka płucnego za pomocą antybiotyków

Przed przepisaniem leku zaleca się wysiać szlam lub ropę z powierzchni migdałków na wrażliwość flory bakteryjnej na lek.

Jeśli nie ma alergii na antybiotyki, musisz skorzystać z:

  1. Preparaty z pierwszej serii, które są penicylinami (chronione inhibitorami lub półsyntetyczne). Są to leki o szerokim spektrum działania, które są bardzo skuteczne w zwalczaniu paciorkowców i gronkowców. Przebieg penicyliny powinien wynosić co najmniej 10 dni. Preparaty z tej grupy obejmują Ecoclave, Amoxiclav, Augmentin, Amoxicillin.
  2. Wtórnymi antybiotykami są makrolidy. Jozamycyna, Klatsid (klaritromycyna, azytromycyna (Hemomitsin, Azitroks, Sumamed). Odbiór Kursovoy tych leków powinny być ograniczone do 5 dni, a, ponieważ leki mają tendencję do gromadzenia się w krwi, a zatem będzie to stanowić ciągu 10 dni ekspozycji na bakterie w ciele.

Skuteczność antybiotykoterapii ocenia się po 72 godzinach, aby poprawić ogólny stan zdrowia, obniżając temperaturę. Dla tego pacjenta przez pierwsze trzy dni lekarz odwiedza codziennie. Jeśli nie ma wpływu na stosowanie antybiotyku, przechodzą na inną grupę leków.

Fizjoterapia

Do realizacji procedur za pomocą specjalnych urządzeń-nadajników. W domu zwykle używana jest lampa podczerwieni. Jego głównym efektem jest ogrzewanie, które prowadzi do ekspansji naczyń krwionośnych, pobudzenia procesów regeneracyjnych.

W szpitalu stosuje się ultrafiolet. Skutki promieniowania są zwykle łączone z inhalacjami leków, ponieważ, według niektórych doniesień, poprawia to przepuszczalność tkanek. Ponadto ultrafiolet ma działanie bakteriobójcze.

Ponadto, przy dusznicy bolesnej stosować mikrofalę i UHF, prąd elektryczny. Aby osiągnąć pożądany efekt, wymagany jest zestaw procedur, średni czas trwania kursu to 5-7 dni. Zastosowanie fizjoterapii w przypadkach dusznicy u dzieci jest powszechne, w tym w celach profilaktycznych.

Leczenie chirurgiczne

W niektórych przypadkach, aby pozbyć się bólu gardła, może być konieczna chirurgiczna i półoperacyjna metoda usuwania. Ta ostatnia metoda jest stosowana do częstego występowania chorób, które prowadzą do zmiany migdałków i patologicznych powikłań. Metoda semi-chirurgiczna jest stosowana jako dodatkowy środek do terapii lekowej, pomagając usunąć ropę z migdałków. Do takich metod można przenosić: galwaniczną kaustynę i diatermocoagulację. Metoda sprzętowa jest używana do analizy i oczyszczania migdałków z ropy w przewlekłym zapaleniu migdałków.

Bardziej radykalnym sposobem jest usunięcie migdałków lub wycięcie migdałków. W większości przypadków migdałki są całkowicie usuwane, ale przy dużych rozmiarach można wykonać częściowe wycięcie. Wskazaniem do wycięcia migdałków jest nieskuteczność leczenia zachowawczego. Operację przeprowadza się nie wcześniej niż 3 tygodnie po przeniesieniu pęcherzyka do pęcherzyka.

Zapobieganie

Nie opracowano specjalnych środków zapobiegających rozwojowi bólu gardła. Ogólne zalecenia są następujące:

  1. Izolacja pacjenta, ponieważ choroba jest zaraźliwa.
  2. Wykluczenie skutków czynników traumatycznych w obecności (kurz, zanieczyszczenie powietrza).
  3. Odżywianie z wystarczającą zawartością witaminy C.
  4. Utrzymać układ odpornościowy w stabilnym stanie poprzez hartowanie procedur i eliminację stresu.

W leczeniu pęcherzyka pęcherzykowego jest konieczne w kompleksie, przy użyciu wszystkich dostępnych środków. Nie zaniedbuj nawet tych metod, które nie dają szybkiego rezultatu (np. Z arsenału tradycyjnej medycyny), ponieważ często poprawiają ogólny stan organizmu, zwiększają jego odporność na infekcje.

Folikularne zapalenie gardła

Folikularne zapalenie gardła - ostra choroba zakaźna pochodzenia bakteryjnego zazwyczaj objawia pęcherzykowych zmian urządzenia migdałków (zwykle Palatal) wzrost do regionalnych węzłów chłonnych i objawów zatrucia (gorączka, dreszcze, bóle głowy, bóle mięśni, osłabienie). Diagnostyka obejmuje badanie gardła (pharyngoscope), badanie funkcji narządów wewnętrznych i układu mięśniowo-szkieletowego, w celu uniknięcia komplikacji w sercu, nerkach i stawów, analizy laboratoryjnej. Zasady leczenia: wpływ na czynnik sprawczy (antybiotyki, leki przeciwwirusowe), leczenie przeciwzapalne, płukania, fizykoterapia.

Folikularne zapalenie gardła

Angina - ostre zapalenie zlokalizowane w aparacie limfatycznej gardła, która rozwija się na penetrację tkanki migdałków patogenów bakteryjnych, co najmniej - natura wirusa klęski, w szczególności pęcherzykowy miąższu. Najczęściej zapalenie wpływa na migdałki. Około 75-85% przypadków przyczyną choroby jest beta-hemolityczne streptokoki grupy A. obraz kliniczny jest wynikiem ogólnego zatrucia i klęski pierścienia gardła limfatycznej. Na przedwczesną etiotrop wczesne leczenie jest bardzo narażone na rozwój powikłań paratonzillita, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek, zapalenie stawów.

Przyczyny pęcherzyka pęcherzykowego

Głównym czynnikiem etiologicznym prowadzącym do pojawienia się dławicy jest infekcja bakteryjna, rzadziej wirusowa i grzybicza.

  • Streptococci. U dzieci w wieku szkolnym i dorosłych głównymi czynnikami etiotropowymi dławicy pęcherzykowej są paciorkowce z grupy A (rzadziej - grupy C i G). Większość późnych powikłań wiąże się również z tymi patogenami.
  • Inne środki bakteryjne. Gronkowce (Staph dusznicy jest często utrudnione ze względu na rozwój ropień okołomigdałkowy), Haemophilus influenzae, Moraxella, Streptococcus pneumoniae, Neisseria, wrzecionowate Bacillus i krętki (powodując dusznicy Simanovskiy Vincent).
  • Wirusy. Adenowirus (częściej u dzieci poniżej piątego roku życia), wirusy opryszczki pospolitej, Coxsackie, Epstein-Barr, wirus cytomegalii. W wtórnym dławicy zakaźnej pochodzenia - wirusy szkarlatynę, odrę.
  • Inne mikroorganizmy. Mikoplazmy, chlamydie, grzyby. Rzadko dość czynnik sprawczy (nie więcej niż 1-2% przypadków choroby).

Infekcja zwykle występuje w kontakcie z chorą chorobą wieńcową lub bezobjawowym nosicielem. Czynnik zakaźny wchodzi do korpusu za pośrednictwem górnych dróg oddechowych, co najmniej - podczas posiłków oraz w kontakcie z przedmiotami, które są patogenami. Choroba występuje tylko wtedy, gdy zmniejszenie oporności drobnoustrojów ze względu na działanie niekorzystnych czynników zewnętrznych (hipotermii wilgotnej pogody, emisji do atmosfery), niedożywienie, nadmiernego przyjmowania nadmiernie chłodzonej żywności i napojów, obecność chorób współistniejących (przewlekłego zapalenia gardła, zapalenia zatok, paciorkowcowe liszajec, i tak dalej. D.), predyspozycje dziedziczne.

Patogeneza

Przez zmniejszenie właściwości barierowe w stosunku do korpusu i masywną infiltrację mikroorganizmów - potencjalny rozwój patogenów pęcherzykowy zapalenie migdałków patologiczne zapalenie zakaźne, alergiczne przyrodę limfoidalnych formacji pierścieni gardła. Najbardziej patogenne działanie zaobserwowano hemolitycznej paciorkowców, które są odporne na fagocytach ludzkiego układu odpornościowego, wytwarzają wiele egzotoksyny, które wpływają na tkankę mięśni serca i nerek, co prowadzi do rozwoju powikłań w ciągu 2-4 tygodni po zakażeniu.

Angina jest pojedynczym patologicznym procesem, który konsekwentnie przebiega przez kilka etapów, w tym pęcherzykowy, ale może zatrzymać się na jednym z etapów, w odpowiednim czasie rozpoczynając odpowiednią terapię. W tym przypadku, zapalenie migdałków charakteryzuje pierwotnym uszkodzeniem tkanki śródmiąższowej tkanki limfoidalnej oraz jej pęcherzyków z rozwojem infiltrację leukocytów, czasami - aż do martwicy.

Objawy pęcherzyka płucnego

Charakterystyczne jest ostre wystąpienie choroby, w pierwszych dniach najczęstszymi objawami są: podwyższona temperatura ciała, gorączka, pocenie się, ból w całym ciele, zły sen i apetyt, osłabienie, do 38-40 ° C. Wkrótce pacjent zaczyna martwić się bólem gardła, który staje się bardziej intensywny podczas połykania śliny i pokarmu, często promieniuje do ucha. Zachorowalność regionalnych węzłów chłonnych (kątowych i szyjnych) wzrasta. Patrząc na gardło, można zauważyć powiększone, przekrwione łuski migdałowate z nabłonkowymi pęcherzykami, które są widoczne w tkance nabłonkowej wypełnionej ropnymi treściami.

U dzieci w wieku 5-10 lat migdałków występuje szczególnie trudne - z ciężkim zatruciem, uszkodzeniu opon mózgowych (silny ból w głowie, nudności i wymioty, drgawki, omdlenia). Może wystąpić niestrawność (ból w okolicy nadbrzusza i wzdłuż jelit, wzdęcia, luźne stolce). Często zdarza się dziecku odmowa jedzenia, drażliwość, kapryśność, naruszenie jakości snu, zmniejszenie objętości wydalanego moczu. W tym przypadku ból w gardle podczas połykania może pojawić się dopiero po 2-3 dniach od wystąpienia choroby. Czas trwania dławicy trwa od 1 do 3 tygodni.

Komplikacje

W przypadku przedwczesnego skierowania do lekarza i nieodpowiedniego leczenia etiotypem często pojawiają się powikłania. W pierwszym i drugim tygodniu może wystąpić zapalenie paratoniny i ropień, temperatura staje się gorączka, ból gardła wzrasta, otwarcie jamy ustnej i połykanie staje się trudniejsze i występują trudności w jedzeniu. Konieczne jest zapewnienie opieki w nagłych wypadkach, może być konieczne otwarcie ropnia.

W ciągu 2-4 tygodni po wystąpieniu choroby mogą rozwinąć się późne powikłania związane z zakaźnym i alergicznym uszkodzeniem narządów wewnętrznych i stawów. Wśród nich - porażki mięśnia serca (mięśnia sercowego różnej etiologii, w tym choroba reumatyczna serca), objawiające się wielokrotnym gorączka, ból w sercu, zaburzenia rytmu serca, duszność. Często w reumatyzmie biorą udział duże stawy (reumatyczne zapalenie wielostawowe), ból, sztywność i trudności ruchowe. Innym późnym powikłaniem pęcherzykowy zapalenie migdałków - choroby nerek (zapalenie kłębuszkowe nerek), znamienny tym ograniczeniem dziennej objętości moczu, pojawienie się obrzęku, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek.

Przy powtarzającym się zapaleniu migdałków występuje przewlekłe zapalenie migdałków, objawiające się wymazanym przebiegiem choroby z długą podmokłą temperaturą, nieprzyjemnymi odczuciami w gardle, ogólnym zmniejszeniem zdolności do pracy. Po nasileniu się choroby obserwuje się klasyczny kliniczny obraz dławicy o etiologii bakteryjnej.

Diagnostyka

Ustalenia prawidłowej diagnozy umożliwia analizę danych anamnestyczny, dokładnego badania klinicznego otolaryngologa pacjenta, w razie potrzeby z pomocy innych specjalistów (choroby zakaźne, nefrologii, kardiologii, reumatologii), oraz powołania badań laboratoryjnych. Gdy pharyngoscope obserwowano typowy charakterystyczny wzór pęcherzykowego zapalenia migdałków: wzrost migdałków objętości i zaczerwienione obecności wielu przezroczystych przez nabłonka pęcherzyków, wypełnionych białym żółty zawartości. Podczas badania palpacyjnego regionalnych węzłów chłonnych stwierdza się ich przerost, bolesność.

W celu oceny aktywności procesu zapalnego wykonywane CBC: oznaczana przez zwiększenie liczby leukocytów w wyniku neutrofili wzrost ESR etiologii bakteryjnej i małych pęcherzyków anginy leukopenii wirusowe zapalenie migdałków. Aby zidentyfikować konkretny czynnik chorobotwórczy, przeprowadza się badania bakteriologiczne i wirusologiczne wymazów z błony śluzowej gardła i migdałków oraz stosuje się techniki serologiczne. Diagnostyka różnicowa jest wykonywana z innymi chorobami ucha, gardła i nosa, mononukleozą zakaźną, szkarlatyną i odrą, opryszczką, chorobami krwi, nowotworami.

Leczenie pęcherzyka pęcherzykowego

Głównym celem leczenia bólu gardła jest eliminacja procesu zapalnego w migdałkach i otaczających tkankach, ekspozycja na patogen, zapobieganie wczesnym i późnym powikłaniom.

  • Reżim, dieta. W początkowych dniach istnieje potrzeba odpoczynku w łóżku, a następnie w domu z maksymalną aktywnością fizyczną. Zaleca się przyjmowanie dużej ilości płynów (herbaty, morsu itp.), Rozpowszechnienie łatwo przyswajalnych pokarmów w diecie.
  • Leczenie etiotropowe. W przypadku bakterii (głównie Streptococcus) dusznicy Naturę stosować terapię przeciwbakteryjną stosowania antybiotyków (penicyliny, penicylina i amoksycylinę, w tym klavunalovoy wraz z kwasem), makrolidy (erytromycyny, azytromycyny), cefalosporyny, karbapenemy. Identyfikacja etiologii grzybów polega na zniesienie antybiotyków o szerokim spektrum działania i środki przeciwgrzybicze - flukonazol, itrakonazol i inne środki. W opryszczkowym zapaleniu migdałków pokazuje zastosowanie acyklowiru, tyloronu.
  • Objawowe środki. Aby wyeliminować zakaźny proces alergiczny, często związany z lokalnymi i ogólnoustrojowymi objawami angina pęcherzykowa, wskazane są leki przeciwhistaminowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne. Pokazano ogólne leczenie odtwórcze witaminami, immunomodulatorami. Rozwój powikłań układu sercowo-naczyniowego i nerek wymaga wyznaczenia specjalistycznego leczenia.
  • Terapia lokalna. Szeroko stosowane antyseptyczne płukanie gardła (roztwory FBL i nadtlenku wodoru, wywary z ziół), stosowanie terapii fizykoterapii podczas rekonwalescencji.

Prognozy i zapobieganie

Dzięki wczesnemu wykryciu pęcherzyka pęcherzykowego i w pełni wykonywanej terapii odzyskiwanie następuje w ciągu 10-15 dni. Rokowania pogarszają się wraz z rozwojem powikłań (reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie kłębuszków nerkowych). W profilaktyce dławicy piersiowej konieczne są środki zapobiegające zakażeniom przenoszonym przez unoszące się w powietrzu kropelki, eliminowanie niekorzystnych czynników meteorologicznych, wzmacnianie organizmu poprzez hartowanie, wychowanie fizyczne, przestrzeganie prawidłowych warunków pracy i odpoczynku.

  • Podziel Się Z Przyjaciółmi

Więcej Artykułów O Leczeniu Nosa

Jak leczyć zapalenie krtani: aby pomóc metodom tradycyjnej i tradycyjnej medycyny


Zapalenie krtani Zapalenie krtani. Może wystąpić w wyniku infekcji wirusowej, gdy wystąpi reakcja alergiczna i jako niezależna choroba.

Jak przepłukać gardło chlorheksydyną

Chlorheksydyna jest środkiem antyseptycznym o szerokim spektrum działania, znanym od ponad 60 lat. Lek ten jest stosowany jako zewnętrzny środek dezynfekujący i jako lokalny środek do leczenia błon śluzowych.