Loading

Ropień paratonazarny - przyczyny, objawy, leczenie chirurgiczne i leczenie farmakologiczne

Ropne zapalenie ostre - ropień okołomigdałkowy gardła - występuje w wyniku wnikania bakterii zakaźnych (gronkowców, paciorkowców) w okolomindalinnuyu włókna. Często choroba występuje jako powikłanie przewlekłego zapalenia migdałków lub zapalenia migdałków. Ropień występuje częściej u dorosłych, rzadko występujących u dzieci.

Jaki jest ropień przyotrzewnowy?

Ciężkie ropne zmiany w migdałach ustno-gardłowych nazywa się ropniem parathonsilar. Inne nazwy tej choroby to ostre zapalenie kłębuszków i zapalenie migdałków. Patologia jest obustronna lub jednostronna, jest niebezpieczną dolegliwością ze względu na możliwe otwarcie bolesnego ropnia. Rozprzestrzenianie się choroby następuje od osoby chorej do osoby zdrowej, więc w porę należy zwrócić się o pomoc do lekarza.

Szczytowa częstość występowania ropnia przypada na 16 do 35 lat, a reszta osób jest mniej podatna na choroby. Na osłabienie z tą samą częstotliwością wpływają kobiety i mężczyźni. Co do zasady patologia w 80% przypadków występuje z powodu przewlekłego zapalenia migdałków. Powikłaniom tym często towarzyszy tworzenie się ropy na migdałkach. Ropień podniebienny charakteryzuje się sezonowością - szczyt występowania osiąga maksimum na początku wiosny lub pod koniec jesieni. Tylko 15% pacjentów ma ryzyko nawrotu paratonzillitis, 85% zaostrzeń występuje raz w roku.

Przyczyny ropień okołokonstrukcyjny

Głównym powodem pojawienia się zapalenia paratoniny jest penetracja patogennych bakterii do tkanek otaczających migdałki podniebienne. Z reguły są czynnikami sprawczymi objawów choroby Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Haemophilus influenzae, Escherichia coli, grzybów z rodzaju Candida, Klebsiella, pneumokoki. Zwiększa ryzyko patologii miejscowej hipotermii, palenia tytoniu, anomalii rozwoju migdałków, obniżonej odporności. Ropień rzadko zdiagnozowano jako niezależną chorobę. Czynnikami początkowymi jego rozwoju są:

  • Urazy pourazowe. Zapalenie paratonsill pojawia się po zakażeniu ran błony śluzowej migdałków.
  • Bakteryjna choroba gardła. Z reguły ropień tkanek blisko żuchwowych pojawia się na tle zaostrzenia przewlekłego zapalenia migdałków, ostrego zapalenia migdałków, rzadziej zapalenia gardła.
  • Patologia stomatologiczna. Choroba często powoduje zapalenie okostnej (okostnej), kości wyrostka zębodołowego, dentystyczne rząd zębów, przewlekłe zapalenie dziąseł (zapalenie dziąseł), ropne zapalenie gruczołów ślinowych. Rzadko infekcja może wystąpić w uchu wewnętrznym.

Grupa ryzyka rozwoju zapalenia paradontozy składa się z kategorii pacjentów cierpiących na takie choroby:

  • niedokrwistość (anemia);
  • cukrzyca;
  • niedobór odporności;
  • dolegliwości onkologiczne.

Klasyfikacja

Wykrywanie i leczenie zapalenia paratonilitis na wczesnym etapie może zapobiec dalszemu rozwojowi choroby. Z reguły początek patologii jest często maskowany pod kątem objawów bólu gardła z infekcją dróg oddechowych pochodzenia wirusowego. Zapalenie migdałków może objawiać się w postaci trzech postaci:

  1. Oedemas. Rzadko zdiagnozowano; towarzyszy mu tylko mały ból w gardle, co można wyjaśnić na przykład zwykłą hipotermią. Dlatego choroba może łatwo przejść do kolejnego trudnego etapu.
  2. Infiltracja. Postać ta charakteryzuje się pojawieniem się objawów zatrucia: ból głowy, gorączka, osłabienie i miejscowe objawy - zaczerwienienie gardła, ból podczas połykania. Z reguły na tym etapie zaleca się leczenie główne pacjentów z zapaleniem stawów.
  3. Ropień. Rozwija się u 80% pacjentów z ostrym gardłem, jeśli nie na czas. Głównymi objawami tego stadium są deformacje gardła spowodowane zmiennym masywnym występem.

Ropień parathonsilar ropnej jamy podzielony jest na 4 typy:

  1. Tył. Powstał między tylnym łukiem a ciałem migdałowatym. Jest to druga częstotliwość - w 16% przypadków.
  2. Przedni (supratonsillar). Jest powyżej ciała migdałowatego lub pomiędzy nim a przednim łukiem. Jest to najczęściej występujący typ - obserwuje się go u 70% pacjentów.
  3. Boczne (zewnętrzne, boczne). Znajduje się pomiędzy gardłem a środkową częścią ciała migdałowatego. Jest to rzadka lokalizacja, która występuje w 4% przypadków. W tym przypadku widok z boku jest najcięższy; podobny układ ma złe warunki do przebicia i oczyszczenia ropnia. Często ropny wysięk zaczyna gromadzić się w danej przestrzeni i niszczy otaczające tkanki.
  4. Niższy. Powstał między stroną gardła a dolnym biegunem migdałków. Obserwuje się 7% pacjentów.

Objawy ropnia przydechowego

Pierwszą oznaką ropnia podskokowego jest jednostronny ostry ból podczas połykania. Tylko w 10% przypadków występuje obustronna porażka migdałków. Zespół bólu bardzo szybko staje się trwały, gwałtownie narastając, nawet gdy próbujesz połknąć ślinę. Stopniowo nieprzyjemne objawy nasilają się, ból zaczyna rozprzestrzeniać się na dolną szczękę i ucho. Ponadto objawy ropnia są:

  • zaburzenia snu;
  • wysoka temperatura (38-39 ° C);
  • ogólne osłabienie;
  • hypersaliving odruchowy (obfite wydzielanie śliny);
  • przednie, żuchwowe, tylne grupy węzłów chłonnych szyjnych;
  • nudności, zawroty głowy;
  • biegunka;
  • zgniły zapach z ust;
  • ataki migreny, duszność.

Dalsza progresja choroby prowadzi do pogorszenia samopoczucia pacjenta i pojawienia się trismu - tonicznego skurczu mięśnia żucia. Objawowi temu towarzyszy niewyraźna mowa, nosowa. Płynne pokarmy po połknięciu mogą dostać się do krtani, jamy nosowo-gardłowej. Ból wzrasta wraz z rotacją głowy, zmuszając pacjenta do jej odchylania w bok. Wielu pacjentów przyjmuje pozycję półsiedzącą lub leżącą. Jeśli choroba nie jest leczona, może to prowadzić do poważnych konsekwencji - zapalenia płuc, duszności, zakażenia sąsiednich narządów.

Komplikacje

Ropień okołomigdałkowy odpowiednim czasie leczenia kończy ożywienie, choć wysokiej zjadliwości bakterii chorobotwórczych, co osłabia mechanizmy obronne organizmu mogą pojawić się poważne powikłania - ropowicy (ostre zapalenie ropne) przestrzeń parafaringealnogo. Jeśli gwałtownie rozwija się ropień paraton-gardłowy, pacjent może umrzeć z powodu zatrucia krwi po usunięciu ropnia. Potencjalne zagrożenia dla zdrowia w ropniu to:

  • krwawienie naczyń szyjnych;
  • zakrzepowe zapalenie żył (zapalenie żył);
  • septyczne (ciężkie zakaźne) procesy z rozprzestrzenianiem się ropy w organizmie;
  • martwica (śmierć) tkanek;
  • zapalenie śródpiersia (proces zapalny drobnoustrojów), w którym występują zmiany zarówno w układzie oddechowym, jak iw mięśniu sercowym, w płucach;
  • zwężenie (zwężenie naczyń rurkowych) krtani, przy którym pacjent może umrzeć z powodu uduszenia (duszenie);
  • szok powodujący infekcje.

Diagnostyka

Jeśli osoba nie odczuwa silnego bólu w gardle przez kilka dni, powinien niezwłocznie skonsultować się ze specjalistą. Często historia danych nie jest wystarczająca do ostatecznej diagnozy, więc lekarz może dodatkowo przypisać pacjentowi następujące metody diagnostyczne:

  • Badanie ogólne. Lekarz może wizualnie zidentyfikować pacjentów z ropniem przysadkowym, pacjenci wchodzą do kliniki z przymusowym spadkiem głowy. Lekarz podczas badania ujawnia wzrost węzłów chłonnych, ograniczając ruchliwość szyi, wysoką temperaturę ciała.
  • Testy laboratoryjne. Pełna analiza krwi mogą wykazywać niespecyficzne zmiany zapalne - wzrost ESR erytrocytów (OB), wysoka leukocytoza neutrofili (15,0 x 109 / L). Wysiew bakteryjny przeprowadza się w celu zidentyfikowania czynnika sprawczego i określenia wrażliwości bakterii na produkty lecznicze.
  • Metody sprzętowe. Ultrasonografia (USG) szyi, CT (tomografia komputerowa), radiografia tkanek miękkich głowy. Są powołani, aby wykluczyć rozprzestrzenianie się choroby na inne narządy.
  • Faryngoskopia. Najbardziej informacyjna metoda. Pomaga w wykryciu obecności kulistego występu mięśniówki okołopępkowej. Często na zainfekowanej powierzchni znajduje się niewielka powierzchnia w kolorze żółtym - strefa przyszłego przełomu ropnia. Edukacja może spowodować przemieszczenie migdałków palatynowych, przemieszczenie języka na zdrową stronę.

Leczenie ropnia przydechowego

Po rozpoznaniu zapalenia paratoniny, na podstawie stadium choroby pacjenta, otolaryngolog lub terapeuta może przepisać leczenie. Z reguły specjalista stosuje kompleksową terapię, która obejmuje:

Metody diagnozy i leczenia ropnia paratonsille'a

Ropień jest jamą w narządzie wypełnionym ropą. Słowo "paratonlesillar" wskazuje na lokalizację ropienia. Patologia dotyczy tkanek miękkich otaczających migdałki podniebienia i często rozwija się jako powikłanie nieleczonego zapalenia migdałków.

Przyczyny rozwoju ropnia

Wszelkie ropienie tkanek, w tym ropień podskórny, zawsze wynika z działania patogenów. Ropienie migdałków wywołuje gronkowce i paciorkowce. W 80% przypadków rozpoznano zakażenie paciorkowcami.

Postać parathonsilar ropnia rozwija się na tle:

  • nieleczone zapalenie migdałków;
  • obecność przewlekłych ognisk infekcji;
  • cukrzyca typu 1 i typu 2;
  • niedobór odporności.

Choroba rozpoznawana jest u młodzieży i dorosłych w wieku do 30 lat. Inne grupy wiekowe są mniej podatne na tę patologię. U dorosłych, ropień typu okołokonserwatora jest często komplikowany przez szkodliwe nawyki (palenie tytoniu) i niezrównoważoną dietę. Choroba jest również nazywana dławicą mięśniową lub ropnym zapaleniem migdałków.

Często rozwój ropienia jest spowodowany obecnością ognisk infekcji w jamie ustnej (próchnica) lub mechanicznym uszkodzeniem gardła i tkanki migdałkowej.

Objawy zapalenia paratoniny

Choroba rozwija się od ostrej lub przewlekłej dusznicy bolesnej, charakteryzującej się ciężkim przebiegiem i zatruciem organizmu. Od zaostrzenia przewlekłego zapalenia migdałków do pojawienia się ropnej jamy zajmuje około pięciu dni.

Objawy i leczenie patologii zależą od lokalizacji ropnia. W miejscu wypadku pojawia się ropień podniebienny:

Wskazuje to na obszar zaangażowania migdałków. Najrzadziej występuje boczne umiejscowienie ropienia, co wynika z osobliwości struktury migdałków.

W większości przypadków diagnozowanych przednią ropień - charakteryzuje się pozorną asymetrię migdałków z powodu rozprzestrzeniania się obrzęku tylko po jednej stronie.

Charakterystyczne objawy choroby:

  • bolesne gardło;
  • upośledzone połykanie;
  • toniczny skurcz mięśni;
  • zespół bólowy podczas obracania głowy;
  • powiększone węzły chłonne.

Najczęstsze objawy

Ropień zaklasyfikowany jako paratonsillar zawsze towarzyszy gorączka, wzrost temperatury do 40 ° C i objawy zatrucia organizmu. Pacjenci cierpią z powodu bólu podczas otwierania ust, co jest spowodowane skurczem toniczno-mięśniowym mięśni żujących (trismus). Z powodu ropienia, wydzielany jest specyficzny zapach z ust, który jest wzmacniany, gdy ropień się otworzył. Ponadto występuje osłabienie, utrata siły, ciągła senność.

Rzadko, ropień osiąga duży rozmiar. W takim przypadku ropienie prowadzi do naruszenia oddychania, występuje duszność.

Proces paratonsillar jest diagnozowany bez szczególnych komplikacji ze względu na określone objawy. Otolaryngolog musi zbadać gardło, aby postawić diagnozę. Przeprowadzono dodatkowe testy, aby zidentyfikować czynnik ropienia.

W recepcji lekarz bada węzły chłonne, przeprowadza laryngoskopię i analizuje dolegliwości pacjenta. Na podstawie tych informacji zaleca się leczenie.

Leczenie ropnia migdałków

Lekarze wolą otwierać ropień w sposób chirurgiczny - nie zapewnia to żadnych komplikacji i szybkiego powrotu do zdrowia. Po autopsji, odmiana paratonsillar ropnia jest traktowana jako zapalenie migdałków - za pomocą antybiotyków i antyseptyczne płukania gardła.

Leczenie zachowawcze stosuje się w przypadku małych ropni i umiarkowanych objawów.

Polega na przyjmowaniu leków przeciwbakteryjnych.

Ropień może się otworzyć, w tym przypadku wykazano, że terapia antybiotykowa minimalizuje ryzyko rozprzestrzeniania się infekcji w organizmie.

Leczenie chirurgiczne

W zależności od wielkości i umiejscowienia ropnia, praktykuje się albo przez otwarcie go z następującym po nim oczyszczeniem jamy, albo przez usunięcie ciała migdałowatego wraz z ropniem. Druga metoda jest używana w następujących przypadkach:

  • boczne umiejscowienie ropnia;
  • ponowne utworzenie ropnia po sekcji;
  • nieskuteczność terapii lekowej;
  • częste nawroty zapalenia w przewlekłym zapaleniu migdałków;
  • rozprzestrzenianie się stanu zapalnego na otaczające tkanki.

Objawy zatrucia wskazują na hospitalizację pacjenta. Po otwarciu ropnia lub usunięciu migdałków pacjent przebywa w szpitalu przez kilka dni pod nadzorem lekarza. Po wypisaniu leczenie kontynuuje się w domu.

Leczenie farmakologiczne po usunięciu ropnia

Po otwarciu ropnia leczenie w domu odbywa się za pomocą:

  • antybiotyki;
  • roztwory antyseptyczne;
  • środki immunostymulujące;
  • leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe.

W terapii stosowane są antybiotyki o szerokim spektrum działania, często przepisują leki z penicyliny i tetracykliny. Przebieg leczenia antybiotykowego zależy od ogólnego stanu pacjenta, zwykle przyjmowanie leków nie przekracza 4-5 dni.

Aby zminimalizować ryzyko ponownego rozwoju ropnia, konieczne jest regularne płukanie gardła antyseptycznymi roztworami chlorheksydyny, furacyliny lub miramistyny.

Pacjenci ze zdiagnozowanym paratonsillitis wykazują działanie immunostymulujące, zwłaszcza przy częstych nawrotach zapalenia migdałków. Ponadto zalecane są witaminy, preparaty regenerujące, leki ziołowe i tabletki na bazie Echinacei.

Po otwarciu ropnia w pierwszych dniach może utrzymywać się wysoka gorączka i ból gardła. W tym przypadku wskazane jest leczenie objawowe - przyjmowanie leków przeciwgorączkowych (Paracetamol, Nurofen) i leków przeciwbólowych. Dorośli przepisują niesteroidowe leki przeciwzapalne:

Ropień i dysfunkcja jako powikłanie chorób laryngologicznych: rodzaje, zagrożenia, sposoby leczenia

Choroby ropne (ropnie i flegm) to potężne powikłania wielu procesów zapalnych występujących w organizmie. Szczególnie niebezpieczne są takie komplikacje twarzy i głowy, ponieważ możliwe jest rozprzestrzenianie się ropy z paleniska do mózgu i rozwój zagrażających życiu powikłań.

Ropnie i ropnia z chorobami narządów laryngologicznych według częstości znajdują się na drugim miejscu po odontogennych powikłaniach ropnych.

Ropień Jest ropnym procesem zapalnym o ograniczonym charakterze. Kiedy zjadliwa infekcja wnika głęboko do tkanek, ropne zapalenie następuje z martwicą, tworzeniem jamy wypełnionej ropą i ograniczeniem jej z otaczających tkanek do kapsułki. Tworzenie się kapsułki jest reakcją ochronną organizmu, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się ropienia.

Phlegmon Jest bardziej groźnym powikłaniem, które charakteryzuje się rozproszonym rozprzestrzenianiem się ropnego zapalenia, nieograniczone z otaczających tkanek.

Ropnie i ropowica mogą powstawać w prawie wszystkich chorobach zapalnych narządów laryngologicznych, jak również w wyniku urazu. Nie ma jednoznacznej klasyfikacji ropienia narządów ENT. Możesz wymienić najpopularniejsze formy w praktyce:

Ropień paratonazarowy;

  • Ropień Ocroglotochnyi;
  • Ropień Zygopharynx;
  • Futro z nosa;
  • Furuncle zewnętrznego kanału słuchowego;
  • Ropień proksymalny;
  • Orbita krateru;
  • Phlegmon w worku łzowym;
  • Flegma twarzy;
  • Phlegmon of the neck.
  • Rozwój ropni i flegmy występuje najczęściej w tkance podskórnej lub śródmiąższowej, która jest bogata w naczynia krwionośne i limfatyczne.

    Furuncle

    Ropiejące ropienie odnosi się również do ropni. Zapalenie rozpoczyna się od mieszków włosowych, rozprzestrzenia się na gruczoł łojowy i otaczające tkanki. W laryngologii - patologię kłaczki znajdują się w jamie nosowej iw zewnętrznym przewodzie słuchowym, gdzie jest skóra z mieszków włosowych. Przenikanie tych zakażeń ułatwiają mikrourazy, a także ogólny spadek sił ochronnych, ciężkie choroby somatyczne - cukrzyca, hipowitaminoza. Momentem prowokującym może być również hipotermia.

    Występuje ostry ból, zaczerwienienie, obrzęk, tworzenie się nacieku. Po 3-4 dniach w infiltracji pojawia się złagodzenie i tworzenie ropnej łodygi. Kałuża może się otworzyć, wraz z uwolnieniem ropnej zawartości, przychodzi ulga. Przy niekorzystnym przebiegu i postępie wrzenia mogą rozwinąć się powikłania, takie jak sepsa, obrzęk twarzy, orbitalny i powikłania mózgowe.

    Leczenie na etapie infiltracyjnym: antybiotyki - aminopenicyliny, cefalosporyny, makrolidy, fluorochinolony. Lokalne zastosowanie kompresów półalkoholowych, UHF. Podczas ropienia wrzodów na tle intensywnej antybiotykoterapii wykonuje się chirurgiczne otwarcie ropnia, mycie rany środkami antyseptycznymi i zakładanie drenażu.

    Ropień parathonsilar

    Ropień podsiatkówkowy powstaje w wyniku ropnego zapalenia w tkance paratonsillar (znajduje się między torebką migdałka podniebiennego a gardłem gardła). Zakażenie przenika tu najczęściej bezpośrednio z migdałków podniebiennych przez krypty - głębokie rowki, które przenikają całą grubość ciała migdałowatego. Czynniki sprawcze to głównie paciorkowce, gronkowce, Pseudomonas aeruginosa, rzadziej - flora beztlenowa.

    Ropień parathonsilar występuje zwykle pod koniec ropnego zapalenia gardła lub przewlekłego zapalenia migdałków. Zapalenie przed powstaniem ropnia nazywa się paratonzillitis. Typowa lokalizacja (w 90% przypadków) to górny biegun migdałków podniebiennych.

    Podczas paratonsillitis wyróżnia się trzy etapy: obrzęk, naciekający i bezpośrednio ropniejący.

    1. Na tle zapalenia migdałków po pewnej poprawie nasila się ból gardła z jednej strony.
    2. Temperatura ciała znowu wzrasta.
    3. Proces połykania jest zaburzony, często pacjenci odmawiają jedzenia.
    4. W wyniku rozprzestrzeniania się zapalenia na mięśnie gardła i regionalnych węzłów chłonnych stają się bolesne ruchy głowy, pacjent trzyma głowę przechyloną w stronę bolesnej, aw razie potrzeby skrętu - obraca całe ciało.
    5. Kiedy ropień się zrasta, łączy się trizm (bolesny skurcz) mięśni żujących, co utrudnia otwieranie ust.

    Ropienie zwykle rozpoczyna się 3-4 dni po wystąpieniu choroby.

    Podczas badania określa się zaokrąglone wybrzuszenie w górnej części migdałków podniebiennych i łuku podniebiennego. Kiedy ropnie, pojawia się ropa. Miękkie niebo przesuwa się do środkowej linii. Obrzęk i tkliwość mięśni szyi i tkanki podskórnej.

    Rzadziej dochodzi do lokalizacji ropnia tylnej lub dolnej. Bąbel w takich przypadkach jest mniej wyraźny, co może utrudniać diagnozę.

    W ogólnym badaniu krwi ujawniono oznaki zapalenia bakteryjnego - wzrost liczby leukocytów z przesunięciem formuły leukocytów do młodych form, wzrost ESR.

    Ropień parathonsilar może otwierać się spontanicznie do jamy gardłowej w czwartym-szóstym dniu rozwoju, w ten sposób poprawia się stan. Rzadziej dochodzi do przełomu ropy w celulozie okologlotochnuyu wraz z rozwojem bardziej poważnych powikłań - zapaleniem papierkowatości i zapaleniem śródpiersia.

    Leczenie paratonzillitis w obrzękliwy i naciekający etapy zaczynają się od antybiotyków o szerokim spektrum działania. Przepisać jako środki znieczulające, leki przeciwhistaminowe, a także prowadzić terapię detoksykacyjną.

    W etapy ropienia awaryjne otwarcie ropnia migdałków, prawdopodobnie z późniejszym usunięciem ciała migdałowatego (abscessonzonlektomiya). Operacja wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym lub aplikacyjnym. Nacięcie wykonuje się w miejscu największego wysunięcia. Brzegi rany są poszerzone tępym narzędziem dla dokładniejszego opróżnienia ropnia.

    Ropień okołokręgowy

    Jest to ropne zapalenie celulozy okolothill. Powstaje w wyniku skomplikowanego przebiegu zapalenia migdałków, przewlekłego zapalenia migdałków, progresji zapalenia paratoniny, ropnego zapalenia zatok (zapalenie zatok, zapalenie etmoidozy), zapalenia przyzębia.

    • Ostry ból podczas połykania po jednej stronie gardła,
    • Niemożność otworzyć usta,
    • Bolesność wzdłuż boku szyi,
    • Obrzęk i kondensacja w tym miejscu,
    • Ból z ruchami głowy,
    • Powiększenie węzłów chłonnych,
    • Wzrost temperatury do 40.

    Powikłaniem ropienia okołokręgowego może być zakrzepica żyły szyjnej, krwawienie z owrzodzonych naczyń, a także rozprzestrzenianie się ropy w śródpiersiu.

    W ropień okołokręgowy wykonuje się pilną operację, aby otworzyć i opróżnić ropne jamy. Zastosuj w tym przypadku dwa podejścia: zewnętrzne do bocznej powierzchni szyi i wewnątrzustne. Po otwarciu i opróżnieniu ropnia jama jest opróżniana, przepisywane są antybiotyki i terapia detoksykacyjna.

    Ropień w okolicy zogniskowej

    Ropień gardła rozwija się w luźnym włóknie między powiędą tylnej ściany gardła i kręgosłupa szyjnego. Występuje głównie u dzieci poniżej 4 roku życia, ponieważ włókno to rozwija się w tym wieku, a następnie zanika.

    Hyphalic ropień występuje w wyniku powikłań zapalenia gardła, zapalenia błony śluzowej nosa i gardła, urazów gardła.

    Ropień zagardłowy mogą być zlokalizowane w nosogardzieli (to jest zwykle jednokierunkowa z powodu cech anatomicznych), a także w jamie ustnej lub gardła (podczas gdy on zajmuje środkową pozycję).

    Pojawienie się ropnia w gardle:

    1. Ból gardła, dziecko nie może przełknąć,
    2. Nie chce jeść,
    3. Ogólny warunek jest zepsuty,
    4. Temperatura ciała gwałtownie rośnie.
    5. Gdy ropień znajduje się w nosogardzieli, oddychanie przez nos jest zaburzone,
    6. Lokalizacja w dolnej części może powodować zaburzenia oddychania, w tym duszenie.
    7. Po badaniu obserwuje się zaczerwienienie i obrzęk tylnej ściany gardła, zmiękczając w środku wybrzuszenia.
    8. We krwi ujawniają się zmiany zapalne.

    Leczenie ropnia ropnia polega na natychmiastowym otwarciu go. Przed nacięciem wykonuje się przebicie wstępne z odsysaniem ropnej, aby zapobiec aspiracji. W okresie pooperacyjnym wyznacza się antybiotyki o szerokim spektrum działania, płukanie gardła roztworami antyseptycznymi.

    Flegmon jako powikłanie chorób laryngologicznych

    Phlegmon Jest nieograniczonym ropnym zapaleniem tkanek. Gdy przepływ ropowica ENT patologii może być powikłaniem choroby, takie jak ropnie i czyraki nosa, ropny angina, przewlekłe zapalenie migdałków, zapalenie gardła, ropnie, ropne zapalenie zatok, ropne zapalenie ucha.

    Kiedy zapalenie flegmona ropne kapsułki nie jest ograniczona, ropa rozprzestrzenia tkanki, porusza się wiązek nerwowo-naczyniowych o powięziowego jednej kieszeni do drugiej, proces zaangażowany otaczających tkanek, naczyń krwionośnych, mięśni, ścięgien, tkanki występuje ropne Fusion.

    Czynnikami wywołującymi chorobę rozrostową są zazwyczaj paciorkowce i gronkowce, Pseudomonas aeruginosa. W cięższych przypadkach flegonia powoduje florę beztlenową.

    • Rozlane z bólem,
    • Zaczerwienienie,
    • Wyraźne obrzękujące tkanki otaczające,
    • Naruszenie funkcji pobliskich narządów.
    • Regionalne zapalenie węzłów chłonnych.
    • Ogólne zatrucie organizmu - temperatura, delikatność, ból głowy, nudności.
    • Rozwój powikłań:
      1. zakrzepica naczyń krwionośnych,
      2. owrzodzenie naczyń krwionośnych z krwawieniem,
      3. progresji zakrzepowego zapalenia żył z zakrzepicą zatok żylnych,
      4. rozprzestrzenienie się procesu na oponach z rozwojem ropnego zapalenia opon mózgowych.
      5. sepsa.

    W przypadku głębokich, wiotkich flegmii szyi objawy mogą nie być tak wyraźne, że utrudnia to rozpoznanie.

    Flegmę w patologii ENT można podzielić na następujące grupy:

    Flegmia twarzy

    Gdy ENT patologia ropowica twarzy pojawiają się jako przepływ powikłaniem czyraki nosa, w kontakcie z infekcją po operacji jamy nosowej, a także gdy powikłania rinoorbitalnyh progresji.

    Flegmony twarzy częściej znajdują się w okolicy nosa, w okolicy żuchwy.

    Flegmona orbity

    Ten typ phlegmon jest głównie powikłaniem ropnego zapalenia zatok (najczęściej zapalenie komórek kratownicowego labiryntu, rzadziej - innych zatok).

    1. Wraz z przejściem do włókna retrobulbarowego.
    2. Bez przełączania na włókno retrobulbarowe.

    Flegma szyi

    • Chin;
    • Podmaxillary;
    • Przednia część szyi;
    • Boczny obszar szyi.
    • Wraz z przejściem do celulozy perepishchevodnoy.
    • Skomplikowane z zapaleniem śródpiersia.
    • Wraz z przejściem do przestrzeni komórkowych z tyłu.

    Leczenie twarzy i szyi ropowicy przeprowadza się w specjalistycznej sekcji ropnej chirurgii. Konieczna jest operacja awaryjna, której celem jest:

    • Otwarcie ropnej jamy,
    • Maksymalne i delikatne usuwanie martwiczych tkanek,
    • Przemyć ranę roztworami antyseptycznymi i antybiotykami,
    • Ustanowienie drenażu dla odpływu wysięku zapalnego.
    • W okresie pooperacyjnym zalecana jest masowa antybiotykoterapia i środki detoksykacyjne.

    Powikłania orbitalne

    Puste graniczy z zatok przynosowych: ściankę dolną z szczęki wewnętrzna ścianka - kraty i klin góry - z przodu. Żyły jamy nosowej są połączone z okulistą. Dlatego ropne procesy w zatokach przynosowych mogą prowadzić do ropnych powikłań na orbicie. Z powikłań rinorbitalnych z zapaleniem zatok można zidentyfikować: ropień podokostnowy, ropień pozagałkowy, phlegmon orbity.

    Obraz kliniczny wszystkich powikłań orbitalnych jest podobny. Należy zauważyć:

    1. Obrzęk powiek i otaczających tkanek,
    2. Występ gałki ocznej,
    3. Hyperemia spojówki,
    4. Bolesność w tłumaczeniu wyglądu,
    5. Ropne wydzielanie,
    6. Szybka postępująca utrata wzroku aż do ślepoty.
    7. Z niedowładami nerwów i mięśni oko staje się nieruchome, powieka nie zamyka się, w oczach jest podwójne widzenie.
    8. Występują również typowe objawy: ból głowy, osłabienie, wymioty, gorączka.

    Diagnoza jest potwierdzona przez skan CT orbity. Leczenie powikłań ropnych na orbicie polega na operacjach nagłych na dotkniętej zatoce nosa - radykalnie szerokim dostępie do dotkniętej zatoki, sanacji z usunięciem martwiczych tkanek. Dodatkowo, dekompresja i drenaż orbity poprzez zewnętrzne nacięcia lub endoskopową metodę endoskopową.

    Czasami, gdy infekcja rozprzestrzenia się z jamy nosowej lub zatok przynosowych, worek łez i otaczający go celulozowy ropień na łzowym kanale nosowym. W tym przypadku mówimy o phlegmon worka łzowego. Najczęściej jest to powikłanie etmoidozy lub zapalenia zatok.

    W obszarze wewnętrznego kącika dolnej powieki pojawiają się zaczerwienienie, obrzęk, ból i łzawienie. Obrzęk szybko rozprzestrzenia się na wieki, policzek, nos. Temperatura wzrasta. Po kilku dniach w środku zagęszczania pojawia się zmiękczenie, zawartość ropna staje się widoczna.

    Ropień może się otworzyć, czasami w wyniku tego może powstać przetoka. Przełomowa ropa przez kanał nosowy w jamie nosowej może być skomplikowana przez przetokę wewnętrzną. Najpoważniejszą komplikacją jest phlegmon na orbicie.

    Leczenie - antybiotykoterapia, chirurgiczne otwarcie paleniska, drenaż.

    Zapobieganie

    Niestety, dość często pacjenci trafiają do szpitali z już rozwiniętymi zaniedbanymi powikłaniami. Wskazuje to na późne skierowanie do lekarza w celu leczenia choroby podstawowej. Należy pamiętać:

    • Wszystkie procesy zapalne, szczególnie ropne na twarzy, nosie i gardle są bardzo niebezpieczne.
    • Nie zwlekaj z szukaniem pomocy medycznej w przypadku dławicy piersiowej, długotrwałego kataru, czyraków, urazów nosa i gardła.
    • Postępuj zgodnie ze wszystkimi zaleceniami, aby odwiedzić lekarza do obserwacji, szczególnie z ropnym bólem gardła.
    • Nie leczyć siebie.
    • Pożądane jest radykalne leczenie przewlekłych chorób narządów laryngologicznych (wycięcie migdałków w przewlekłym zapaleniu migdałków, operacje sanityzacyjne w zatokach zatok przy przewlekłym zapaleniu zatok).

    Ropień okołokonstrukcyjny - przyczyny, objawy i leczenie

    Ropień parathonsilar to nagromadzenie ropy w tkankach gardła, obok jednego z migdałków. Rozwój tej choroby następuje z powodu infiltracji zakaźnych patogenów (paciorkowców, gronkowców i innych) w prawie meandrującą celulozę. Często ropień podskórny występuje jako jeden z powikłań chronicznego zapalenia migdałków lub zapalenia migdałków.

    Ta zmiana jest stosunkowo powszechna u dorosłych i jest bardzo rzadka u niemowląt i dzieci. W łagodnych przypadkach ropień może powodować ból i obrzęk tkanek, aw ciężkich przypadkach może zablokować gardło. W takich przypadkach połknięcie, mowa, a nawet oddychanie są trudne.

    Co to jest niebezpieczny ropień okołokonstrukcyjny?

    Ta choroba jest niezwykle niebezpieczna z powodu dużego prawdopodobieństwa dostania się ropy do głębszych tkanek szyi. Jako konsekwencja może rozwinąć ropowicy (ropne zapalenie tkanek miękkich szyi), śródpiersia (zapalenie tkanek jamy klatki piersiowej), posocznica (posocznica), ostre zwężenie krtani (zwężenie światła krtani i zamartwicy); ryzyko śmierci nie jest wykluczone. Wszystkie te konsekwencje są ważkim powodem hospitalizacji pacjentów.

    Przyczyny

    Dlaczego istnieje ropień podsiatkówkowy i co to jest? Głównymi czynnikami sprawczymi zapalenia paratoniny i ropnia paratonu są Streptococcus pyogenes z grupy A i Staphylococcus aureus; duże znaczenie mają również mikroorganizmy beztlenowe. Ponadto ropień podniebienny może mieć etiologię wieloczynnikową.

    Paratonzillit oraz ropień okołomigdałkowy rozwijać w przypadku przenikania przez patogen z krypt chorych migdałków przez jego kapsułki do otaczającej tkanki i międzymięśniowego paratonsillar przestrzeni. Wynikiem jest infiltracji, które w przypadku braku odpowiedniej terapii przechodzi do etapu stapiania ropne i ropień okołomigdałkowy powstaje (zob. Na zdjęciu).

    Zazwyczaj trwa to kilka dni po ból gardła, pacjent może nawet poczuć ulgę, ale potem znowu nagle temperatura ciała wzrasta do odpowiednio wysokiej liczby (38-39) stopni Celsjusza, czuje ostry ból w gardle podczas połykania. Często ból jest zlokalizowany tylko z jednej strony. W przyszłości możliwe są dwa skutki tej sytuacji, lub zapalenie to ustępuje niezależnie pod wpływem leczenia, lub w ciągu 3-4 dni powstaje tak zwany ropień podsiatkówkowy.

    Klasyfikacja

    Istnieją trzy typy ropnia przysadkowego, z których każda ma swoje własne charakterystyczne cechy:

    1. Antateralne - występuje w 90% przypadków. Jest to spowodowane słabym odpływem ropy z górnego bieguna ciała migdałowatego, co prowadzi do jego gromadzenia i dalszego rozprzestrzeniania się na celulozę.
    2. Tył - ujawnia się w co dziesiątej osobie, która zachorowała. Może to być komplikowane przez obrzęk krtani, aw konsekwencji przez naruszenie oddychania.
    3. Niższy - jest rzadki. Jego rozwój wiąże się z reguły z przyczyną odontogeniczną. Ropień znajduje się w celulozie za dolnym trzecim łukiem podniebiennym między palatynami i językami migdałkowymi.

    Objawy ropnia przydechowego

    W przypadku ropnia przyusznego objawy są bardzo podobne do objawów dławicy piersiowej. Pierwszym znakiem ostrzegawczym jest ciężki ból gardła. Niemniej jednak, otwierając usta, widzimy obrzęk gardła ze zmianami przypominającymi rany.

    Objawy ropnia podniebiennego najczęściej rozwijają się w następującej kolejności:

    • temperatura ciała gwałtownie wzrasta do 38-39 ° C;
    • trudności z połykaniem;
    • ból gardła z reguły jednostronny (ale nie wyklucza obustronnego rozwoju ropnia);
    • po połknięciu ból może być podawany do ucha, zębów lub karku, z którego boli gardło;
    • ból gwałtownie się zwiększa, gdy próbujesz otworzyć usta;
    • nie można całkowicie otworzyć ust z powodu skurczów mięśni żucia;
    • osłabienie, ból mięśni;
    • stan pacjenta w przypadku braku leczenia szybko się pogarsza, pojawiają się oznaki zatrucia mikroorganizmami: ból głowy,
    • nudności, zawroty głowy, biegunka;
    • powiększenie węzłów chłonnych pod żuchwą, na potylicy.

    Ropień parafoskrzelny, jeśli nie jest leczony, może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji - duszności, zakażenia sąsiadujących narządów, zapalenia płuc. Dlatego jeśli widzisz objawy wskazujące dokładnie ropień, musisz natychmiast podjąć działania.

    Ropień okołokonstrukcyjny: zdjęcie

    Ponieważ ta choroba wygląda, oferujemy szczegółowe zdjęcia do obejrzenia.

    Komplikacje

    Typowo dla ropień okołomigdałkowy kończy odzysku, ale w wysokiej zjadliwości patogennych flory i osłabienia obrony organizmu mogą rozwijać poważne komplikacje, takie jak przestrzeń ropowica parafaringealnogo, towarzyszy takich zaburzeń:

    • zatrucie organizmu;
    • pacjent doświadcza silnego wydzielania śliny;
    • trudność w otwieraniu ust;
    • wysoka temperatura ciała;
    • pacjent staje się trudny do oddychania i praktycznie nie może połknąć.

    Szczególnie niebezpieczne jest przejście phlegmon w ropne zapalenie śródpiersia, które prowadzi do następujących konsekwencji ropnia paratonsillon:

    • zakrzepowe zapalenie żył;
    • krwawienie naczyń szyjnych;
    • procesy septyczne;
    • wstrząs toksyczno-toksyczny;
    • martwica tkanek.

    Jak leczyć ropień podskórny

    Należy rozumieć, że ropień podniebienny nie może być wyleczony w domu. Wszystkie leki stosowane w leczeniu bólu gardła są nieskuteczne. Nawet jeśli ropień dojrzał i wydawało ci się, że ropa płynie - jest to dalekie od przypadku. Większość patologicznych treści ropnych pozostawała w głębinach tkanek miękkich. Z biegiem czasu patologiczna mikroflora będzie sprzyjać tworzeniu się ropnych mas. Ropa w ropniu będzie kumulować się, dopóki nie osiągnie masy krytycznej i nastąpi drugi wypływ.

    W zależności od objawów leczenie ropnia paratonsille'a odbywa się trzema głównymi metodami:

    1. Kompleksowa terapia jest najskuteczniejszą metodą leczenia, która opiera się na kompetentnej kombinacji różnych metod leczenia.
    2. Terapia zachowawcza - stosowanie leków o działaniu lokalnym i ogólnym, procedury fizjoterapii. Skuteczny we wczesnym wykryciu zapalnego zapalenia migdałków.
    3. Leczenie operacyjne jest radykalną metodą leczenia, polegającą na usunięciu uszkodzonych tkanek.

    Jeśli leczenie ropnia paratonzawnego rozpoczyna się w odpowiednim czasie, rokowanie na temat wyniku choroby jest korzystne. W przeciwnym razie możliwe jest wystąpienie poważniejszych powikłań, w tym sepsy. Tradycyjna medycyna jest również szeroko stosowana w leczeniu ropnia: migdały migdałowe z wywaru z rumianku, eukaliptusa, powodują inhalacje parowe. Konieczne jest także przestrzeganie diety. Pacjentowi zaleca się spożywanie ciepłego i płynnego jedzenia.

    Zapobieganie

    Podstawą do zapobiegania chorobie jest na czas odniesienia do lekarza, w leczeniu pacjentów z przewlekłą chorobą ognisk, sanitarnych jam nosa i jamy ustnej, wzmocnienia układu immunologicznego, hartowanie, dobrą odżywiania i aktywności fizycznej. Wczesna diagnoza i terminowe leczenie dają szansę na pełne i szybkie wyzdrowienie.

    Ropień okołokonstrukcyjny - objawy, zdjęcia, leczenie i autopsja

    Szybka nawigacja po stronie

    W nowoczesnym społeczeństwie, choroby (czy raczej powikłanie) jako ropień okołomigdałkowy, zwykle zmusza pacjenta do spędzenia kilku dni z przykrym i bolesnym ból gardła, z typowymi objawami choroby.

    Następnie jest hospitalizacja w oddziale ENT. Tego samego dnia (lub następnego dnia) wykonuje się małą operację, pacjent natychmiast odczuwa ulgę. Po przebiegu leczenia przeciwbakteryjnego pacjent jest rozładowywany.

    Co zaskakujące, w nowym czasie, w XVII i XVIII wieku, lekarze angielscy i holenderscy z powodzeniem wykonywali interwencje chirurgiczne w ropie podskokowym, a odsetek odzyskanych był dość wysoki pomimo braku antybiotykoterapii. Jaka to choroba, jak powstaje, co jest wymywane i co powinien zrobić pacjent?

    Ropień okołokonstrukcyjny - co to jest? (zdjęcie)

    Zdjęcie ropnia pachwinowa

    Jak zwykle przeanalizujemy ten złożony termin, który zawiera pełną i dokładną odpowiedź. Ropień - kolekcja ropa jest ograniczona, a paratonsillar - oznacza „peripharyngeal”, a dokładniej - „okolomindalinny” jako Palatina sens Tonsilla lub migdałka podniebiennego. Jest ich dwóch, w prawo i lewo. Są powszechnie określane jako "gruczoły" we wspólnej mowie.

    Ropień parathonsilar - ograniczona ilość ropy otoczony zapalnie tkanki, która gromadzi się w tkance otaczającej migdałków - a raczej pomiędzy ciałem migdałowatym i mięśni - dusicieli, które ściskają gardło i popychają jedzenie dalej do przełyku.

    • Dlatego połknięcie ropniem jest bardzo bolesnym i bolesnym postępowaniem.

    Ropień nie występuje samodzielnie. Zwykle pojawia się jako powikłanie zapalenia paratonilitis lub zapalenia otrzewnej. Jest to termin zapalenia peripermaladycznej celulozy, która najczęściej jest powikłaniem dławicy piersiowej.

    Ponadto, paratonzillitis może rozwinąć się natychmiast, omijając dławicę piersiową - dzieje się tak ze zmniejszeniem odporności immunologicznej organizmu. Ale to nie powinno być zmniejszone nadto: mimo wszystko, aby upewnić się, że nastąpił wyraźny stan zapalny i ropa formacja powinna mieć zdolność do intensywnego zapalenia, ponieważ ropa - klaster elementów komórkowych, „rzucili się do pomocy.” A wyraźny niedobór odporności, na przykład z zakażeniem wirusem HIV, nie pozwala na pojawienie się takiej reakcji.

    Nie myśl, że paratonzillitis, jako "prekursor" ropnia, jest rzadką chorobą. Niestety, często się rozwija. Co trzeci pacjent częste anginy raz w życiu tam lub peripharyngeal lub pozagardłowych (pozagardłowych) ropnia - jego „kolega” w nieszczęściu.

    Pacjenci, u których rozwinęła się ta postać ropnia paratonierskiego, są młodzi i sprawni fizycznie. Średni wiek wynosi od 15 do 40 lat. Nie było różnicy między męskim a żeńskim uszkodzeniem.

    Dlaczego infekcja wnika w celulozę?

    Migdałki nie są formacjami ciągłymi, ale składają się z krypt lub pęknięć, które głęboko wnikają w tkankę. Szczególnie głębokie krypty znajdują się w pobliżu górnych biegunów tych małych narządów, i tam właśnie zapalenie jest najbardziej wyraźne.

    W przypadku przewlekłego zapalenia migdałków ostrość w obszarze krypty górnego bieguna "tlenia się" jest prawie stała. W rezultacie pojawiają się zmiany bliznowate w migdałkach, pojawiają się kolce. Łuki palatynowe są "priroshimi" do ciała migdałowatego. A to znacznie utrudnia drenaż krypt.

    • W rezultacie nagromadzona treść, która nie znajduje ujścia na zewnątrz, rozprzestrzenia się poprzez kapsułkę migdałków w głąb tkanek.

    Tak więc zainfekowana treść znajduje się już w głębi tkanki podścieliska.

    W niektórych, rzadszych przypadkach, infekcja w tkance wiąże się z chorymi zębami. Jak pokazuje praktyka, w tych "tylnych zębach" żuchwy są "obwiniane", a czasem "zęby mądrości".

    Mikroby wywołujące ropnie nigdy nie są takie same. Niemal zawsze jest to mieszana flora, w tym gronkowce, E. coli lub flora beztlenowa w przypadku ropni o etiologii odontogenicznej.

    Może się zdarzyć, że stan zapalny nie przejdzie w stadium ropienia i ustąpi nawet na etapie infiltracji zapalnej. W innych przypadkach, oprócz ropnia przysadki, dochodzi również do głębokiej martwicy, która może nawet wpływać na mięśnie i wymagać intensywnej interwencji chirurgicznej.

    Czasami zapalenie z celulozy paratonsillar rozprzestrzenia się szerzej - do przestrzeni okoloblocatochnoe jako całości. Następnie włókno parafinowe jest zaangażowane w ten proces.

    Lokalizacja jest najczęściej górną postacią ropnia (70% przypadków), forma tylna rozwija się u 15% pacjentów. Od dołu ropień występuje u 7-8% pacjentów.

    Najbardziej niekorzystne to boczny ropień lub boczna lokalizacja. Jest rozpoznawany u co dwudziestego pacjenta, a jego osobliwością jest to, że nie można go otworzyć niezależnie w jamie ustnej (odsączenie): ciałka migdałowe przeszkadzają. W związku z tym przenika do głębi i powoduje rozproszone ropne zapalenie tkanki ocznej.

    Etapy ropienia podniebiennego

    Można powiedzieć, że te etapy są również typami zapalenia paratoniny, ponieważ (jeśli pacjent ma szczęście), stan zapalny może się skończyć i wrócić, a ropień nie powstanie:

    • Obrzękliwy etap rozwoju ropnia podniebiennego. Do lekarza na tym etapie rzadko się zwracam, ponieważ ból i ogólna reakcja organizmu nie jest bardzo wyraźna. Stan nie różni się od zwykłego bólu gardła, który jest nawykiem pacjenta, po prostu może być nieco bardziej bolesny do przełknięcia niż zwykle. Istnieje jednoznaczna jednostronna lokalizacja bólu.
    • Infiltrative stage. Trwa 4-6 dni, a po nim następuje prawdziwe ropienie i ropień. Jak pokazują statystyki, co piąty pacjent na etapie infiltracji proces zatrzymuje się, ropienie nie występuje. Wynik ten wynika z pełnego i terminowego leczenia.
    • Ropień wstępny. Jest to finał w rozwoju ropnego skupienia. Może rozwinąć się jako lewostronny ropień przysadki i prawostronny wariant ropienia. Według statystyk nie ma szczególnej preferencji dla lokalizacji ropnia. Do tego etapu około 80% wszystkich pacjentów osiąga.

    Jak przebiega etap kliniczny ropnia? Porozmawiajmy o tym bardziej szczegółowo, aby w przypadku rozwoju tej nieprzyjemnej komplikacji można było podjąć na czas działania na najwcześniejszych etapach i nie doprowadzić sprawy do działania.

    Objawy ropnia podskokowego, pierwsze oznaki

    zdjęcia objawów obrzęku podskokowego

    Objawy ropnia przysadkowego mogą na początku być ogólne lub obustronne, a następnie uzyskać wyraźną lateralizację (jednostronny charakter), jeśli powikłanie wystąpiło na tle bólu gardła. Jeśli ropień rozwinął się w "zimnym okresie", wówczas skargi natychmiast powstają jednostronnie:

    • Pierwszą oznaką ropnia podskokowego jest pojawienie się bólu po połknięciu z jednej strony;
    • Wtedy ból zaczyna przeszkadzać i odpoczywa, staje się stały. Z "pustym" gardłem i połykaniem śliny, również gwałtownie wzrasta;
    • Ból nasila się, przybiera charakter "obgryzania i wymiotowania", pacjenci odmawiają picia i jedzenia z powodu bólu, który pojawia się w uchu, w szczęce;
    • Występuje ślinotok, który pojawia się z kącika ust po uszkodzonej stronie;
    • Nie ma nieprzyjemnego zapachu z ust, a jest trismus lub odruchowe napięcie mięśni żucia. W ten sposób reagują na pobliskie ogniska zapalne.

    Kiedy pojawia się trizm, trudno jest otworzyć usta. Nie ma potrzeby mylić triizmu z bólem: z bólem usta można wciąż otwierać, a przy ułożeniu trizmów występuje opór, tak jakby ktoś podnosi szczękę z zewnątrz i próbuje ją zamknąć.

    Pojawienie się trismu - jest to niemal patogenny znak, że już była objętość wypełniona ropą i trzeci etap rozwoju choroby.

    Objawy ropnia przydechowego są ostre - oznacza to wyraźny obrzęk, zaczerwienienie, silny ból i miejscowe upały. Ponadto pacjent ma:

    • Niewyraźna, zamazana i nosowa mowa;
    • Występuje silny ból z przechyłami głowy i szyi. Pacjent próbuje się odwrócić, jak posąg. Jest to także oznaką "dojrzałego" ropnia;
    • Podczas jedzenia i picia powstają problemy fizyczne. Opuchnięta jedna strona błony śluzowej przeszkadza w postępie jedzenia, a płyn może przepływać przez nos;
    • Występuje wysoka gorączka, występuje złe samopoczucie, krew determinuje wysoką leukocytozę neutrofilową;
    • Jeśli otworzysz usta i spojrzysz w lustro, wtedy stan gardła będzie ostro asymetryczny, aw obszarze występu obok ciała migdałowatego pojawi się ostry zaczerwienienie. Kiedy dotkniesz palca, obszar ten będzie znacznie cieplejszy niż na następnej stronie.

    Taki stan agonalizacji trwa przeciętnie od 4 dni do tygodnia. W tym czasie u pacjenta może rozwinąć się odwodnienie, ponieważ nie może on pić, a silny neurotyczność na tle odurzenia i gorączki.

    W 25% wszystkich przypadków ropień jest samoczynnie otwierany, co przynosi ostrą ulgę, z litycznym (szybkim) spadkiem temperatury i rzeczywistym odzyskiem. Ale najczęściej ropień okołokonstrukcyjny jest zlokalizowany tak, aby tak się nie stało, a pacjent wymaga operacji.

    Jak leczyć wciąż nie dojrzały ropień i czy można uniknąć operacji?

    Leczenie ropnia podskokowego, leków i autopsji

    Leczenie ropnia parathonsilar powinno rozpocząć się już wtedy, gdy podejrzewasz tylko słaby, ale jednostronny ból w gardle. Będziesz mieć co najmniej 2-3 dni przed rozpoczęciem infiltracji i 3 dni przepływu infiltracji do ropienia. Prawie cały tydzień, w którym można zapobiec pojawieniu się ropnia. Powinno to być:

    • Często płukać gardło (5-6 razy dziennie), najlepiej przy użyciu gorącej wody z solą. Sól "ściągnie obrzęk";
    • Płukać gardło potrzebie soli do być zmieniane z furacillin płukania, chlorheksydyny, miramistinom, innych lokalnych antyseptyki;
    • Możesz użyć ssących antyseptycznych pastylek do ssania;
    • Wyznacza obfity napój witaminowy, płynne pożywienie, które mechanicznie zatrzymuje ziewanie;
    • Jeśli w domu jest fizjoterapeuta, możesz ogrzać gardło, na przykład światłem ultrafioletowym lub niebieską;
    • Musisz udać się do lekarza, a jeśli w ciągu 2-3 dni ból postęp choroby - trzeba rozpocząć przyjmowanie antybiotyków. We wczesnych etapach stosowanych doustnych leków o szerokim spektrum działania, takie jak amoxiclav lub amoksycyliny, oraz do wpływania na florę beztlenowych można stosować żele dentystyczne metronidazol miejscowo, lub wewnątrz pomieszczeń.

    Cała terapia antybakteryjna powinna być skoordynowana z laryngologią lub terapeuty z dystryktu. W przypadku, gdy leczenie zachowawcze nie zadziałało, należy rozpocząć leczenie chirurgiczne: przeprowadza się autopsję ropnia przysadkowego.

    Leczenie operacyjne (otwarcie ropnia)

    Zwykle występuje to na etapie ropienia, "w kwiecie wieku" obrazu klinicznego. Ale wskazane jest również wykonanie operacji również pod koniec etapu infiltracji, ponieważ zapobiega ropieniu.

    • Operacja wykonywana jest po hospitalizacji w oddziale laryngologicznym, czyli w warunkach stacjonarnych.

    Początkowo, w miejscu maksymalnego występu znieczula śluzówkę (od nawadniania rozpyłowe lub smarowania proste rozwiązanie znieczulającego), a następnie poddaje się anestezji infiltracji Novocaine, trimecaine. W rezultacie trizm zostaje wyeliminowany, a usta otwierają się dobrze.

    Następnie nacięcie wykonuje się za pomocą skalpela, zwykle w miejscu fluktuacji ropnia lub w rejonie największego wysunięcia, aby nie uszkodzić stosunkowo dużych naczyń. Zazwyczaj głębokość cięcia wynosi 1,5 - 2 cm, a jego długość - do 3 cm.

    Umożliwi to pewną nawigację w jamie ropnia, uwolni całą ropę, a także włoży specjalne szczypce do gardła w ranę i rozszerzy ją dobrze: ropień może być wielokomorowy i zawierać zworki.

    • Jednocześnie, aby opróżnić to może być tylko część ropnia, a im większa objętość pozostaną w głębi rany i spowodować rozwój choroby.

    Wersja radykalna

    W przypadku gdy pacjent przybywa, okazuje się, że dławica jest jego stałym partnerem życiowym, a następnie podczas operacji "trzy ptaki z jednym kamieniem zostają zabite", a mianowicie:

    • ropień zostaje otwarty;
    • Po tej stronie wykonuje się wycięcie migdałków, czyli usunięcie ciała migdałowatego;
    • wykonano wycięcie migdałków po przeciwnej stronie.

    To wszystko. Obecnie wykluczone jest powtórzenie ropnego zapalenia paratonilitis u pacjenta. Ta metoda leczenia nie powoduje znacznego wydłużenia czasu operacji i nie komplikuje jej bardzo. Ale odległe wyniki z tak radykalnymi interwencjami są o wiele bardziej korzystne niż przy prostym drenażu ropnia.

    Następnie pacjentowi przepisuje się wstrzyknięcia domięśniowe leków przeciwbakteryjnych, płukanki, a przy normalizacji ogólnego dobrego samopoczucia wypuszczają dom, po przepisaniu płukanek i oszczędnego, ciepłego, mącznego jedzenia.

    Komplikacje i rokowanie leczenia

    Mówiliśmy już o komplikacjach, które mogą pojawić się w rozwoju ropnia podskokowego gardła. Należą do nich ropnie gardłowe i okołonhalalne.

    Ale infekcja może pęknąć jeszcze głębiej. Ropień może występować w dolnej części jamy kieszeni ropy dół opracowanie ropne zapalenie śródpiersia, w przypadku pasma ropne wpaść śródpiersia, który znajduje się w pobliżu korzeni płuc, dużych naczyń i nerwów.

    • W tych warunkach śmiertelność szpitalna jest nadal wysoka.

    Dlatego, aby samodzielnie poradzić sobie z zapaleniem paratonilitis i ropniami - rozpocznij energiczne działanie już wtedy, gdy poczujesz obsesyjny ból w gardle po połknięciu z jednej strony.

    • Podziel Się Z Przyjaciółmi

    Więcej Artykułów O Leczeniu Nosa

    Leczenie bólu gardła w czasie ciąży i laktacji: jakie leki mogą być, a które nie?

    Jednym z najbardziej niesamowitych i niezapomnianych warunków kobiety jest ciąża. I już od pierwszych dni tego pięknego stanu, przyszła matka jest gotowa poradzić sobie z zatruciem nóg, skurczami mięśni.

    Słaba plwocina na kaszel: przyczyny i leczenie

    Ciężka kaszel plwocina jest zwykle oznaką poważnych chorób - zapalenia oskrzeli i zapalenia płuc. Nagromadzenie nadmiaru śluzu w drogach oddechowych jest nieprzyjemnym i niebezpiecznym zjawiskiem, które powoduje intensywne namnażanie patogennych bakterii.